ล่อยให้คนผู้นี้วิ่งไปหาแม่โจวได้
หากแม่โจวไม่มีลูกก็ไม่กลัวว่าจะหกล้ม แต่ในท้องของแม่โจวตอนนี้มีลูกอยู่ หากล้มขึ้นมาก็เป็นเรื่องใหญ่
คนที่เข้ามาคือแม่เฒ่าเถา แม่เฒ่าเถาไม่สามารถควบคุมแรงได้จึงล้มลงไปกองกับพื้น
หลังจากนั้นไม่นานนางก็ลุกขึ้นด้วยมือและเท้าของนาง
จางซิ่วเอ๋อจำไม่ได้ว่าเจ้าของเดิมเคยเจอแม่เฒ่าเถาหรือไม่ แต่วันนี้พอนางเห็นแม่เฒ่าเถาคนนี้ ก็ไม่ค่อยประทับใจสักเท่าไหร่
จางซิ่วเอ๋อพูดเสียงดัง “อ๊า! เกิดอะไรขึ้นกับท่าน? ทำไมพอเจอหน้ากันก็หมอบกับพื้นทำความเคารพข้าแล้วล่ะ? ”
แม่เฒ่าเถาลุกขึ้นมาก็เห็นจางซิ่วเอ๋อ คราแรกนางกวาดสายตามองจางซิ่วเอ๋ออย่างดุร้าย จากนั้นก็หันไปมองแม่โจวที่อยู่ด้านหลังจางซิ่วเอ๋อ
นางยื่นมือออกมาหมายจะจับแม่โจว
จางซิ่วเอ๋อตบหน้านาง! ฝ่ามือนี้ตบถูกใบหน้าแม่เฒ่าเถาโดยตรง
แม่เฒ่าเถาไม่เคยคิดเลยว่าจางซิ่วเอ๋อจะลงมืออย่างโหดเหี้ยมเช่นนี้ คนทั้งคนมึนงงไปครู่หนึ่ง และในตอนนี้เองก็มีคนวิ่งเข้ามา
คนตระกูลเถาตะโกนก้อง “แม่โจวนางแพศยา อยู่ที่ไหน! ”
“คอยดูสิว่าข้าจะฆ่านังแพศยาคนนี้ให้ตาย!”
หลังจากนั้นเอง แม่โจวก็ล้มลงไปกองกับพื้น
แม่เฒ่าเถาเพิ่งถูกจางซิ่วเอ๋อตบจนตาลาย จึงจำไม่ได้ว่าเมื่อครู่นางผลักแม่โจวไปหรือไม่
ครั้นตอนนี้เห็นแม่โจวล้มลงไปก็เกิดตกใจขึ้นมาเช่นกัน
จุดที่แม่โจวล้มลงอยู่ตรงตำแหน่งของเตียงพอดี ดังนั้นถึงแม้ว่านางจะล้มลงไปตรง ๆ แต่คงจะไม่ได้รับบาดเจ็บอย่
