บทที่ 269 ตระกูลเถา
จางซิ่วเอ๋อคิดว่าต่อให้แม่เถาพูดความจริง และแม่เฒ่าเถาก็รู้ว่าจางเป่าเกินเป็นคนผลักแม่โจวก่อน ในเวลานี้นางก็ยังคงโวยวายอยู่ดี
พูดกันตามตรงว่าปกติแม่เถาไม่ค่อยพูดมากก็จริง แต่เมื่อได้รับความลำบากแล้ว นางก็ไม่ยอมอ่อนให้แม้แต่นิดเดียว
แม่เฒ่าเถาที่สามารถให้กำเนิดลูกสาวอย่างแม่เถาได้ จะเป็นคนดีได้อย่างไร?
สีหน้าของแม่เฒ่าจางดูไม่สู้ดีนัก นางถลึงตาใส่แม่เถาที่ซ่อนตัวอยู่หลังฝูงชนอย่างดุร้าย
นางดีต่อแม่เถามากกว่าแม่โจว แต่ไม่ได้หมายความว่าแม่เฒ่าจางจะยอมตามใจแม่เถาได้
แม่เฒ่าจางรู้สึกว่าการที่แม่เถาพาคนในตระกูลทางแม่มาหาเรื่องนั้นเป็นการยั่วยุหยามศักดิ์ศรีของตน! นี่เป็นพฤติกรรมที่ทำให้นางรู้สึกเสียหน้ามาก
แม่เถาหมายความว่าอย่างไร? เห็นแม่โจวก่อเรื่องได้ เลยเกิดความน้อยเนื้อต่ำใจแล้วมาหาเรื่องด้วยหรือ?
แม่เฒ่าจางคิดเช่นนี้ แม้ว่านางจะไม่ชอบแม่โจว แต่ในตอนนี้นางกลับไม่ชอบแม่เถายิ่งกว่าร้อยเท่าพันทวี
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนที่ตระกูลโจวมาก่อเรื่องเมื่อก่อนหน้านี้ ทั้งแม่เฒ่าจางและแม่เถาสองคนก็เกิดความขัดแย้งกันขึ้น จนบัดนี้ทั้งสองคนก็ยังมองหน้ากันไม่ติด!
“มันเป็นเรื่องของครอบครัวของเรา! ไม่ใช่เรื่องของตระกูลเถาอย่างพวกเจ้า! ” แม่เฒ่าจางพูดอย่างไม่พอใจ
เห็นได้ชัดว่าแม่เฒ่าเถาไม่ใช่คนที่น่าคบหา ในเวลานี้แม่เฒ่าเถาได้สั่งบุตรชายหลายคนที่อยู่ข้างหลังว่า “ถ้านังแก่คนนี้ไม่ส่งนั
