บทที่ 268 สร้างปัญหา
ตอนนี้เขาตำหนิตัวเองจากก้นบึ้งหัวใจ รู้สึกว่าตนไม่ควรทำเช่นนี้โดยเด็ดขาด
“อวี่หมิน ฟังพี่สี่พูด…” จางต้าหูอยากจะอธิบายอะไร
จางอวี่หมินกลับไม่เปิดโอกาสให้จางต้าหูได้อธิบาย แต่พูดด้วยสีหน้าเย็นชา “ท่านไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ในเมื่อตอนนี้ท่านรู้จักกินคนเดียว ต่อไปข้าคงไม่อาจหวังอะไรจากท่านอีก!”
“ยังมีท่านแม่อีกนะ ท่านแม่ตั้งครรภ์มาสิบกว่าเดือน คลอดท่านออกมาอย่างยากลำบาก ตอนนี้ท่านกลับได้กินของดีแล้วปิดบังพวกเรา ท่านอกตัญญูเกินไปแล้ว!” จางอวี่หมินยังคงตำหนิ
ถ้าจางซิ่วเอ๋ออยู่ที่นี่ นางจะต้องโต้กลับจางอวี่หมินแน่ ถ้ากตัญญูนักก็ควรปฎิบัติด้วยตัวเอง!
จางอวี่หมินไม่ได้ทำคุณประโยชน์อะไรให้กับครอบครัวนี้ เหตุใดต้องชี้มือชี้ไม้สั่งคนอื่นด้วย?
แต่จางต้าหูไม่ได้คิดแบบนั้น ตอนนี้จางต้าหูรู้สึกผิดมากที่ได้ยินจางอวี่หมินพูดเช่นนี้
จางต้าหูพูดเสียงต่ำ “อวี่หมิน หยุดพูดได้แล้ว”
จางอวี่หมินไม่ยอมแพ้เพราะท่าทางรู้สึกผิดของจางต้าหู นางแค่นเสียงเย็นชาแล้วเอ่ยขึ้น “ทำไม? ท่านไม่ชอบฟังหรืออย่างไร? ”
“ข้าสงสัยนักว่าเมื่อไม่กี่วันมานี้นังแม่โจวกับจางซิ่วเอ๋อวางยาอะไรท่าน ถึงทำให้ท่านเป็นแบบนี้!” จางอวี่หมินไม่พอใจมาก
พูดจบจางอวี่หมินก็ไม่รอให้จางต้าหูพูดอะไร หันหลังเดินจากไปอีกทางหนึ่ง
จางต้าหูยืนอึ้งอยู่กับที่ครู่หนึ่ง ก่อนจะครุ่นคิดว่าตนทำอะไรผิดหรือไม่?
จางต้าเหอเดินผ่านมาพอดี เขามองไปที
