่จางต้าหูด้วยสีหน้าเย็นชาและไม่พูดอะไรสักคำ
จางต้าหูทักทายอย่างซื่อ ๆ “พี่สาม”
จางต้าเหอพูดอย่างรังเกียจ “ข้าไม่มีน้องชายอย่างเจ้า! ข้าได้ยินสิ่งที่อวี่หมินพูดไปเมื่อครู่นี้แล้ว ตอนนี้เป่าเกินถูกตีจนเป็นแบบนี้ เจ้ากลับยังมีกะจิตกะใจจะกินของดีอยู่อีก! ข้าไม่ได้คาดหวังให้เจ้าทำดีกับข้า แต่เจ้าไม่ได้คิดเลยหรือว่าอะไรที่ทำให้เป่าเกินกลายเป็นเช่นนี้!”
“เขาทำอะไรผิด? แค่บังเอิญผลักแม่โจวเท่านั้น เจ้าดูสิว่าเขาทุกข์ทรมานขนาดไหน!”จางต้าเหอจ้องมองจางต้าหู ยิ่งมองก็ยิ่งไม่ชอบอีกฝ่าย
ยิ่งไม่สามารถระงับความคิดในการแยกครอบครัวได้
ไม่ เขาไม่อยากข่มมันไว้เหมือนกัน
จางเป่าเกินรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย เขาไม่จำเป็นต้องให้แม่เถาคอยดูแลเขาอีกต่อไป… ในตอนกลางวันจางต้าเหอได้มอบเงินให้กับแม่เถา และขอให้นางเถาซื้อเนื้อกลับบ้าน
แน่นอนว่าแม่เฒ่าจางรู้แค่ว่าแม่เถากลับมาถึงบ้านแล้ว แต่จะไม่รู้ว่าแม่เถาเอาเนื้อกลับมาด้วย
ครั้งนี้แม่เถาก็พยายามสร้างปัญหากับตระกูลจางเช่นกัน นางตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว และซื้อเนื้อทั้งหมด 20 ชั่ง!
ตระกูลเถามีพี่น้องมากมาย นางมีพี่ชายและพี่สาวทั้งหมด 5 คน
ตอนนี้แม่เถานำของพวกนี้กลับไปแบ่งกันตามบ้าน เมื่อถึงตอนนั้นบิดามารดาของนางจะพาพี่น้องเหล่านี้มาด้วย ความเคลื่อนไหวนั้นใหญ่หลวงกว่าตระกูลของแม่โจวอย่างแน่นอน!
แม่เถาคิดเช่นนี้ แม้ว่านางจะรู้สึกเสียดายเงิน แต่สุดท้ายนางก็ยังกัดฟันและหยิ
