ยงเนี่ยหย่วนเฉียวหยิบมีดทำครัวขึ้นมา มือของเขาก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็สับเนื้อจนแหลกละเอียด
ในเวลานี้ความสัมพันธ์ของพวกเขาดีขึ้นแล้ว
ถึงตอนเที่ยงเกี๊ยวนึ่งก็เสร็จสมบูรณ์ออกจากหม้อ เกี๊ยวนึ่งของจางซิ่วเอ๋อมีขนาดใหญ่มาก แต่ละชิ้นมีขนาดเท่าฝ่ามือ กัดเนื้อเต็มปากเป็นไส้เกี๊ยว และเนื้อสัมผัสเปลือกเกี๊ยวก็ดีมาก
จางซิ่วเอ๋อแอบคิดในใจ น่าเสียดายที่ตอนนี้นางไม่มีพริกแดง
คราวหน้าตอนไปตลาดคงต้องอย่าลืมซื้อไว้บ้าง ถึงเวลาจะได้ทำน้ำมันพริกกินกับเกี๊ยวนึ่ง แค่คิดก็น้ำลายไหลแล้ว
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าหม้อหนึ่งยังไม่พอกิน จึงนึ่งหม้อสอง
ตอนที่กินเกี๊ยวหม้อใบแรกกันอยู่นั้นหม้อที่สองกำลังนึ่ง รอให้ทุกคนกินเกี๊ยวในหม้อใบแรกเสร็จ เกี๊ยวหม้อที่สองก็จะสุกพอดี
จางซิ่วเอ๋อเห็นเกี๊ยวนึ่งถูกกินจนหมด นางก็หยิบหม้อขึ้นมาอีกใบ
ครั้งนี้จางซิ่วเอ๋อเก็บเกี๊ยวนึ่งไว้สิบชิ้นให้แม่โจว ส่วนเกี๊ยวที่เหลือถูกยกมาให้คนอื่น ๆ
“แม่นางซิ่วเอ๋อ มื้อต่อไปทำเกี๊ยวอีกได้ไหม?” เถี่ยเสวียนกินเกี๊ยวชิ้นสุดท้ายในชามและรู้สึกว่ามันยังไม่พอ
จางซิ่วเอ๋อเหลือบมองเถี่ยเสวียน “ข้าจำได้ว่าเจ้ายังอยากกินเห็ดผัดเนื้ออยู่เลย”
เมื่อวานนี้เถี่ยเสวียนตะโกนและต้องการที่จะกินเห็ดผัดเนื้อ แต่วันนี้เขาเปลี่ยนใจแล้ว
………………………………………………………………………………………………………………………..
สารจากผู้แปล
พยายามต่อไปนะพ่อเตาผิง อย่างน้อยก็มีความตั้งใจดีที่จะชมเขา
ผู้แปลเ
