บทที่ 262 ไข่
จางซิ่วเอ๋อพูดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “หรือว่าจะไปขโมยไข่มา? ”
บางครั้งจางต้าหูก็ปฏิบัติตัวไม่เลวร้ายต่อแม่โจว แม้เขาจะปฏิบัติดีได้แต่ก็เพียงกระทำลับหลังเท่านั้น จางต้าหูไม่มีความกล้าที่จะกระทำต่อหน้าแม้แต่น้อย
ใบหน้าของแม่โจวมีรอยยิ้มและส่ายศีรษะ “ครั้งนี้ไม่ได้ขโมย แต่มาจากไข่ที่ย่าของเจ้าให้มา”
เมื่อจางซิ่วเอ๋อได้ยินคำพูดนี้ นางก็ตกใจมาก พูดอย่างไม่อยากจะเชื่อ “ท่านหมายความว่าท่านพ่อข้าหาไข่มากินอย่างเปิดเผย? ”
แม่โจวพยักหน้า “ข้าได้ยินมาทั้งหมด ว่าเขาเป็นคนไปขอมาจากท่านย่าเจ้า”
จางซิ่วเอ๋อเบ้ปาก “ท่านย่าข้าคงไม่อยากให้ใช่ไหม? ”
แม่โจวได้ยินเช่นนั้นก็มีแววตาหม่นหมองลงเล็กน้อย “อืม นางไม่ยอมให้ แต่ครั้งนี้พ่อของเจ้าไม่รู้ว่าเป็นอะไร เกิดแข็งข้อกับย่าของเจ้าขึ้นมาได้”
จางซิ่วเอ๋อยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกว่าพระอาทิตย์ขึ้นจากทิศตะวันตก จางต้าหูไม่เพียงแต่มีความกล้าพอที่จะปฏิบัติดีกับแม่โจวเท่านั้น แต่ยังกล้าแข็งข้อกับแม่เฒ่าจางอีก!
จางซิ่วเอ๋อต้องยอมรับว่านางมองจางต้าหูใหม่ด้วยเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้
ตั้งแต่แม่โจวกับจางต้าหูทะเลาะกันครั้งก่อนจนนางต้องกลับบ้านแม่ แม่โจวก็เห็นว่าจางต้าหูเป็นที่รำคาญกับสายตา
ครั้งนี้จางต้าหูเรียนรู้ที่จะต่อต้านแม่เฒ่าจาง ความสัมพันธ์ระหว่างแม่โจวกับจางต้าหูจึงค่อยผ่อนคลายลงบ้าง
จางซิ่วเอ๋อเองก็สังเกตเห็นว่าทัศนคติที่แม่โจวมีต่อจางต้าหูเปลี่ยนไปเล
