ได้
ตอนนี้นางไม่ได้ขาดแคลนสิ่งนี้ ในเมื่อแม่โจวยอมกิน แน่นอนว่านางยินดีให้แม่โจวเพิ่มอีกหน่อย
นอกจากนี้ยังมีน้ำแกงอีกชาม ซึ่งจางซิ่วเอ๋อตั้งใจใส่ไข่ลวกให้แม่โจวเป็นพิเศษ
บวกกับชามใหญ่ที่เต็มไปด้วยข้าวสองชั้น ข้าวสองชั้นนี้จางซิ่วเอ๋อหุงด้วยข้าวและข้าวฟ่าง เพราะมีข้าวสองชนิด จึงเรียกว่าข้าวสองชั้น
แม่โจวไม่แปลกใจกับเห็ดอีกแล้ว
ถึงอย่างไรบุตรสาวนางก็ไม่มีทางทำร้ายตัวเองได้
จางซิ่วเอ๋อมองแม่โจวกินข้าวพลางถามขึ้น “ท่านแม่ วันนี้พวกเขาทำอะไรกับท่านบ้าง? เขารังแกท่านหรือไม่? ”
ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อไม่ได้ถามนางบ่อยนัก
แม่โจวพยักหน้า “อย่าเอ็ดไป ย่าเจ้าสุภาพกับข้ามาก แล้วพ่อเจ้า… เขาเพิ่งเอาไข่มาให้ข้ากิน ”
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเรื่องนี้ “พ่อข้าเอาไข่มาให้ท่านกินเหรอ? ”
ไม่ใช่ว่าจางซิ่วเอ๋อดูถูกจางต้าหู แต่จากสิ่งที่จางต้าหูเคยทำไว้ก่อนหน้านี้ จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่ามันไม่น่าเป็นไปได้
แม่โจวพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “เป็นความจริง”
………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
เอ็นดูคุณชายไมโครเวฟจริง ๆ เลย แค่เขาทำอะไรให้หน่อยเดียวก็คิดไปไกลแล้ว จินตนาการของท่านช่างกว้างไกลนัก
แม่โจวมีชีวิตที่ดีขึ้นแล้ว ต่อจากนี้ไปก็อย่าอ่อนกับคนอื่นเกินไปนะ
ไหหม่า(海馬)
