บทที่ 260 การรักษาพิเศษ
จางซิ่วเอ๋อเหลือบมองเถี่ยเสวียน นี่มันไร้สาระสิ้นดี! ถ้าไม่ใช่เพราะนางไม่กล้าถามเนี่ยหย่วนเฉียว นางจะมาถามเถี่ยเสวียนเช่นนี้หรือ?
หลังจากผ่านเหตุการณ์นี้มา นางก็รู้สึกว่าตนไม่มีทางสงบใจลงได้อีกแล้วในตอนที่เผชิญหน้ากับเนี่ยหย่วนเฉียว
“เอาเถอะ ถ้าเจ้าไม่พูด ก็อย่ามาขวางหูขวางตาที่นี่เลย ข้ายุ่งอยู่” จางซิ่วเอ๋อพูด
เถี่ยเสวียนมองจางซิ่วเอ๋ออย่างลึกซึ้ง เมื่อคิดว่าจางซิ่วเอ๋ออาจจะกลายเป็นนายหญิงของเขาในอนาคต เขาก็ไม่กล้าพูดอะไรและทำได้เพียงเดินจากไปอย่างหมดอาลัยตายอยาก
ถึงเขาจะไม่สามารถยืนยันเรื่องในอนาคตได้ แต่เขาก็ต้องเริ่มจากจุดนี้และพยายามไม่ทำให้จางซิ่วเอ๋อไม่พอใจ
มิฉะนั้นถ้า…ต่อให้มีความเป็นไปได้เพียงเล็กน้อย เรื่องนี้ก็เป็นจริงแล้ว
ถ้าอย่างนั้นต่อไปเขาจะต้องโชคร้ายแน่!
เถี่ยเสวียนแอบสับสนว่าเขาจะบอกจางซิ่วเอ๋อเกี่ยวกับเจ้านายของเขาดีหรือไม่? เขารู้สึกว่าถ้าเกิดบอกนางแล้ว มันก็เหมือนกับการราดน้ำมันบนกองเพลิงให้คนทั้งสอง ซึ่งนั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาหวังไว้เลยสักนิด
แต่ถ้าไม่บอก ก็ดูเหมือนว่าเขาจะรู้สึกผิดอีกครั้ง
เถี่ยเสวียนคิดอยู่ดังนั้นแล้วก็เดินเข้าไปในห้อง
ตอนนี้ผ้าในห้องถูกดึงออกแล้ว แสงแดดอบอุ่นสาดส่องเข้ามาภายในห้อง อาบไล้บนร่างของเนี่ยหย่วนเฉียว
เนี่ยหย่วนเฉียวนั่งอยู่ที่โต๊ะ ถือกระดาษเซวียนจื่อหนึ่งแผ่นกำลังเขียนอะไรบางอย่างด้วยท่าทางจริงจัง
เถี่ยเสวีย
