ก จึงรีบร้อนจากไปโดยไม่สนใจทักทายคนอื่น ๆ
เขาคิดอยู่ว่าเมื่อเจ้านายของเขาฟื้นขึ้นมา เขาจะอธิบายให้จางซิ่วเอ๋อฟัง ดังนั้นเขาจึงไม่ได้คิดอะไรมาก
เขาจะรู้ได้อย่างไรว่าหลังจากที่เขาจากไป จางซิ่วเอ๋อก็ไปหาเนี่ยหย่วนเฉียว
เพราะไม่รู้สึกถึงลมหายใจของเนี่ยหย่วนเฉียว นางจึงคิดว่าเนี่ยหย่วนเฉียวตายแล้ว
ที่เนี่ยหย่วนเฉียวเป็นเช่นนี้ก็เพราะยาระงับพิษไอเย็นที่ได้รับ ทำให้ลมหายใจของเขาอ่อนแรงลงไปชั่วขณะ พร้อมกับร่างกายที่นิ่งไม่ไหวติงไป
จะว่าไปแล้ว อาการของเนี่ยหย่วนเฉียวนั้นเป็นเพียงผลข้างเคียงเล็ก ๆ น้อย ๆ ของยานั่นเท่านั้น
หลังจากที่เนี่ยหย่วนเฉียวกินยาเข้าไป อาการก็ดีขึ้น
นั่นเป็นเหตุผลที่จางซิ่วเอ๋อรู้สึกโล่งใจ
เถี่ยเสวียนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นเนี่ยหย่วนเฉียวมองมาด้วยสายตาเย็นชา “หุบปาก! กิน ”
เถี่ยเสวียนมองเนี่ยหย่วนเฉียวอย่างแปลกใจ เขาพูดอะไรที่ไม่ควรพูดอย่างนั้นหรือ?
เนี่ยหย่วนเฉียวไม่อยากให้เถี่ยเสวียนพูดถึงเรื่องนี้ เขารู้สึกว่าถ้าจางซิ่วเอ๋อรู้ว่าเขาตื่นแล้วล่ะก็ ตอนนี้นางจะต้องโกรธมากแน่ ๆ ตอนนี้นางยังไม่ได้ใจเย็นจากเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าอย่าไปกระตุกหนวดเสือจะดีกว่า
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมจางซิ่วเอ๋อถึงทำแบบนั้น แต่เขารู้ว่าจางซิ่วเอ๋อไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้
หลังจากที่เถี่ยเสวียนถูกเนี่ยหย่วนเฉียวห้ามปราม เขาก็ตัดสินใจไม่พูดอะไรให้ตนเองแบกหม้อ*โดยไม่ได้ตั้งใจ
*รับเคราะห์,ซ
