วย
หลังกินอาหารมื้อนั้นเสร็จแล้ว แต่ละคนก็มีความคิดแตกต่างกันออกไป
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยเมื่อเห็นเนี่ยหย่วนเฉียว
นางไม่ควรปีนขึ้นเตียงเพราะง่วงนอนเกินไป!
จางชุนเถาที่อยู่ตรงนั้นมีดวงตาบวมแดงขึ้นเพราะแอบร้องไห้ ตอนนี้นางลอบมองเนี่ยหย่วนเฉียวสลับกับจางซิ่วเอ๋อ ไม่ว่าอย่างไรนางก็รู้สึกว่าทั้งสองคนแอบมองหน้ากัน
จางชุนเถาคิดแม้กระทั่งว่าทั้งสองคนแอบมีใจให้กันหรือไม่?
ถ้าเป็นกรณีนี้ นางจะต้องช่วยเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างพี่สาวและพี่ใหญ่หนิงอันให้ได้!
นางรู้ว่าพี่สาวของนางแตกต่างจากหนิงอัน
เมื่อถามพี่สาว พี่สาวของนางยังคงเถียงว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะคบกับหนิงอัน
แค่คิดก็รู้แล้ว ตอนที่สวี่อวิ๋นซานตกทุกข์ได้ยากมาขอความช่วยเหลือจากพี่สาว พี่สาวทำหน้าไม่พอใจ แต่เวลาเกิดเรื่องขึ้นกับหนิงอัน พี่สาวกลับเป็นห่วงมาก ถึงขั้นไปดูแลด้วยตัวเอง
แล้วเมื่อวานเกิดอะไรขึ้นกับพี่สาวกับหนิงอันกันแน่?
ความรับผิดชอบอะไร?
หรือว่าหนิงอันจะได้กับพี่สาวแล้ว…
เมื่อคิดแบบนี้แล้ว จางชุนเถาก็ใจหล่นวูบลง แม้ว่าพี่สาวจะเป็นแม่ม่าย แต่ก็เป็นสตรีที่ดีเช่นกัน! ดังนั้นไม่ควรปล่อยเรื่องนี้ไปง่าย ๆ!
ส่วนเถี่ยเสวียนนั้นก็รู้สึกถึงบรรยากาศแปลก ๆ บนโต๊ะอาหารเช่นกัน
อย่างแรกคือเนี่ยหย่วนเฉียวเจ้านายของตนที่คอยมองมาเป็นระยะ ๆ เป็นสัญญาณให้เขากินข้าวให้มากขึ้นพูดน้อยลง!
ถัดมาคือจางซิ่วเอ๋อที่ใช้สายตาคมกริบมองมา
จางชุนเถายังดูปก
