้ว่าจางซิ่วเอ๋อจริงจังมาก
นางรังเกียจเขาอย่างจริงจังและไม่ต้องการให้เขารับผิดชอบ
เนี่ยหย่วนเฉียวรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกสตรีรังเกียจเช่นนี้!
ดังคำกล่าวที่ว่ากรรมตามสนอง ก่อนหน้านี้มีสตรีจำนวนไม่น้อยที่พยายามเกาะติดเนี่ยหย่วนเฉียว แต่เนี่ยหย่วนเฉียวไม่แม้แต่จะมองสักครั้ง ทุกครั้งล้วนแล้วแต่จัดการด้วยความเฉยชา ครั้งนี้จึงมาเจอคนที่ทำตัวเฉยชาใส่บ้าง
จางซิ่วเอ๋อมองเนี่ยหย่วนเฉียวที่ตะลึงงันอย่างพอใจ “ในเมื่อเจ้าไม่พูด ก็เท่ากับว่าเจ้าเห็นด้วยกับข้าแล้ว!”
เนี่ยหย่วนเฉียวคิดอยู่พักหนึ่งก็รู้สึกว่าถึงจะถูกปฏิเสธทั้งที่ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก แต่สิ่งที่ควรพูดก็ควรจะต้องพูด
ดังนั้นเนี่ยหย่วนเฉียวจึงพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “หากเจ้าต้องการข้าสามารถ…”
จางซิ่วเอ๋อกลอกตา “เจ้าไม่เข้าใจเหรอ? อะไรก็ตามที่เจ้าอยากพูด! ข้าไม่เต็มใจ! ”
เนี่ยหย่วนเฉียว “…”
เนี่ยหย่วนเฉียวมองจางซิ่วเอ๋อที่ตอนนี้มีท่าทางตื่นตระหนก ในใจก็คิดว่าการที่จางซิ่วเอ๋อเป็นแบบนี้ คงเป็นเพราะตื่นเต้นเกินไปแน่ ๆ ถึงได้เป็นเช่นนี้
เขาไม่จำเป็นต้องรีบร้อนกับเรื่องนี้ จึงปล่อยให้จางซิ่วเอ๋อใจเย็นลงก่อน
ถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็เป็นสตรี เมื่อเจอเรื่องแบบนี้ก็ยากที่จะสงบใจลงได้
เอาล่ะ เขาจะให้เวลาขบคิดกับจางซิ่วเอ๋อ ตราบใดที่จางซิ่วเอ๋อเต็มใจ! เขาจะต้องรับผิดชอบต่อจางซิ่วเอ๋ออย่างแน่นอน!
จางซิ่วเอ๋อเห็นเนี่ยหย่วนเฉียวเงียบลงจึง
