้นางเหลือบมองเนี่ยหย่วนเฉียวด้วยแววตาซับซ้อน และในที่สุดก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด
ซึ่งก็คือ….
การผายปอด!
ถึงอย่างไรจางซิ่วเอ๋อก็ยังเป็นผู้มีมโนธรรมทั้งห้าอยู่ ซึ่งแน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้หรอกที่จะทนเห็นใครค่อย ๆ หมดลมไปต่อหน้าต่อตาได้
และนางเองก็เป็นคนที่ตายมาแล้วรอบหนึ่ง เมื่อเผชิญกับเนี่ยหย่วนเฉียวที่อยู่ในอาการปางตายแบบนี้แล้วนางก็ไม่นึกกลัวแต่อย่างใด
ต่อให้ครั้งนี้จะช่วยเนี่ยหย่วนเฉียวไม่ได้ จางซิ่วเอ๋อก็คิดว่านางมีสติมากพอ
ดังนั้นจางซิ่วเอ๋อจึงสูดหายใจลึกและประกบริมฝีปากเข้ากับปากของอีกฝ่าย
ริมฝีปากของเนี่ยหย่วนเฉียวเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง ต่างกับริมฝีปากอุ่นของจางซิ่วเอ๋ออย่างสุดขั้ว
แต่จางซิ่วเอ๋อก็ไม่ได้สนใจความรู้สึกเหล่านี้แต่อย่างใด ในใจของนางมีเพียงเรื่องเดียว นั่นก็คือนางต้องทำให้เนี่ยหย่วนเฉียวกลับมาหายใจเป็นปกติดังเดิมให้ได้
สำหรับเรื่องต้องรักนวลสงวนตัวของคนโบราณนั้น จางซิ่วเอ๋อลืมไปเกือบหมดสิ้นแล้ว
นางจะไปสนใจเรื่องพรรค์นั้นได้อย่างไร? ต่อให้ตอนนี้นางเป็นคนยุคโบราณแล้วก็ตาม ถึงคนอื่นอาจจะสนใจ แต่ในใจของจางซิ่วเอ๋อนั้น เรื่องนี้เป็นเรื่องเล็กน้อยยิ่งกว่าชีวิตเสียอีก
ถ้าตอนนี้นางไม่รู้จักเนี่ยหย่วนเฉียว บางทีอาจไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ แต่ตอนนี้นางรู้จักเนี่ยหย่วนเฉียวนะ!
ไม่เพียงแต่นางจะรู้จักเนี่ยหย่วนเฉียว แต่ยังรู้สึกด้วยว่าพวกเขาทั้งสองต่างเข้ากันด้วยดี
ยิ่งกว่านั้นนางยังช่
