ดนผู้อื่นควบคุมได้ง่าย ๆ
คุณชายฉินมองจางซิ่วเอ๋ออย่างประหลาดใจ ท่าทางของจางซิ่วเอ๋อในตอนนี้ดูใจกว้างเสียจริง
เขาหัวเราะเบา ๆ “ในเมื่อเจ้าเชื่อใจข้าถึงเพียงนี้ ข้าย่อมไม่ทำให้ความเชื่อใจของเจ้าต้องเสียเปล่า”
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้า “แต่ข้าคิดว่าเราสองคนเขียนเป็นลายลักษณ์อักษรไว้จะดีกว่า เผื่อวันข้างหน้าจะเจอปัญหาที่คุยกันลำบาก”
คุณชายฉินพยักหน้า “ย่อมได้ ในเมื่อเป็นเรื่องจริงจังเช่นนี้ ข้าค่อยมาคุยกับเจ้าอย่างถี่ถ้วนในวันหน้าดีกว่า”
หลังจากคุณชายฉินกินข้าวเสร็จแล้ว ครั้งนี้เขาก็ไม่ได้ดึงดันอยู่ต่อให้ได้ แต่กลับไปอย่างไม่อิดออด
ในเมื่อจางซิ่วเอ๋อตัดสินใจว่าจะร่วมงานกับคุณชายฉินแล้ว ความรู้สึกรังเกียจและไม่ชอบใจที่มีต่อคุณชายฉินก่อนหน้านี้ก็มลายหายไป เวลานี้นางเห็นคุณชายฉินเป็นสหายร่วมงานคนหนึ่งจริง ๆ
เดิมทีนางนึกว่าคุณชายฉินจะไม่ยอมตกลงกับข้อเสนออันละโมบของนางเสียอีก ถึงอย่างไรคุณชายฉินก็อยากจะซื้อสูตรเครื่องเทศผสมแบบผูกขาดในคราเดียว
คิดไม่ถึงว่าคุณชายฉินจะตกลงอย่างง่ายดาย จนเกิดความคาดหมายของจางซิ่วเอ๋อ และมองคุณชายฉินดีขึ้นกว่าเดิมมาก
ก่อนจะหายเข้าใจผิดกัน การแลกเปลี่ยนครั้งนี้ก็ดูจะเป็นเรื่องที่สุขใจทั้งสองฝ่าย
………………………………………………………………………………………………………………………….
สารจากผู้แปล
ท่านชอบนางค่ะ ตอบให้แบบสั้นๆ เลย
ดีแล้วที่คุยกันให้เรียบร้อย ตกลงกันเป็นลายลักษณ์อักษร ไม่อย่างนั้นก็เสียเปรียบ
ไหห