ง แต่ถ้ากลับมาครั้งใดจะต้องนำสัตว์สดใหม่ที่เพิ่งล่าติดมือมาด้วยตลอด
เรื่องนี้ทำให้จางซิ่วเอ๋อรู้สึกผิดนิดหน่อย เนี่ยหย่วนเฉียวและเถี่ยเสวียนกินข้าวที่บ้านน้อยครั้งมาก แต่ตอนนี้กลับนำของกินกลับมาที่บ้านตลอด นางไม่มีหน้าจะรับไว้จริง ๆ
ทว่าจางซิ่วเอ๋อก็ปฏิเสธไม่ได้
เพราะนางพบว่าเนี่ยหย่วนเฉียวเป็นคนที่มีตรรกะประหลาดมาก
อย่างเช่น ถ้าขอบคุณเขาจากใจจริงก็ต้องรับของไว้
อย่างเช่น ถ้านางไม่รับไว้เท่ากับไม่ยอมตอบแทนบุญคุณ
เมื่อเจอกับเนี่ยหย่วนเฉียวในแบบนี้ จางซิ่วเอ๋อยอมแพ้โดยสมบูรณ์
หลายวันมานี้ของจางซิ่วเอ๋อนอกจากมีเรื่องกังวลเล็กน้อยแค่นี้แล้ว เรื่องอื่นนางล้วนสบายใจหมด
ในที่สุดคนตระกูลจางก็นิ่งกันแล้ว อย่างน้อยทุกครั้งที่จางซิ่วเอ๋อไปส่งของกินให้แม่โจวก็ไม่มีใครกล้าถามนู่นถามนี่ และแม่โจวเองก็เริ่มสดชื่นขึ้นกว่าก่อนมากแล้ว
จางซานหยายังบอกเลยว่านอกจากโดนด่า เดี๋ยวนี้นางไม่โดนตีเลย
แต่ตอนนี้จางซานหยายังต้องคอยหลบสือโถวและจางเป่าเกินอยู่ สองตัวนั้นคนหนึ่งอยากระบายอารมณ์ อีกคนตีจางซานหยาจนชินแล้ว
แต่ยังดีที่เดี๋ยวนี้แม่เฒ่าจางไม่กล้าเข้าข้างหลานชายสองคนซึ่งหน้า เพราะฉะนั้นจางซานหยาสามารถเอาตัวรอดได้ง่าย ๆ
ตอนนี้แม่เฒ่าจางก็ไม่ค่อยพอใจแม่เถาแล้ว
แม่โจวดูน่ารังเกียจจริงที่เรียกคนในครอบครัวมาอาละวาด แต่แม่เถาล่ะ? ไม่มีจิตสำนึกของการเป็นลูกสะใภ้เอาเสียเลย กลับคิดจะลากแม่สามีอย่างนางลงเหวต่อหน้าค
