นซ่งและแม่เฒ่าซ่งเท่านั้น
แม่เฒ่าจางรู้สึกอัดอั้นตันใจอย่างเหลือแสน
หยางชุ่ยฮวายึดครองห้องครัวไปแล้ว จนแม่เฒ่าจางกังวลว่าหยางชุ่ยฮวาจะใช้น้ำมันของตนจนหมดหรือไม่ ครั้นนึกถึงเนื้อ 2 ชั่งที่ตัวเองซื้อมา นางก็อยากแอบเก็บไว้สักเล็กน้อย
จากนั้นก็ร้อนใจที่แม่ไก่ของตนโดนจับตุ๋นอยู่ในหม้อ
สรุปก็คือ ตอนนี้แม่เฒ่าจางรู้สึกว่าตนเป็นมดบนกระทะร้อน นั่งไม่ติดที่เลย
“โอ๊ย ท่านป้ามาทำไมอีก? ข้าบอกแล้วไม่ใช่หรือ? ว่างานพวกนี้ให้คนสาวอย่างข้าทำดีกว่า ท่านไปคุยเป็นเพื่อนพ่อแม่ข้าเถอะ!”
“นั่นน่ะสิ ครอบครัวแม่โจวมาทั้งทีเจ้าไปอยู่เป็นเพื่อนเถอะ บ้านเจ้าไม่มีบุรุษเป็นเสาหลัก เวลานี้ต้องเป็นเจ้านี่แหละที่อยู่ต้อนรับ” แม่เฒ่าซ่งดึงแม่เฒ่าจางที่กำลังเดินไปห้องครัวไว้และบอกยิ้ม ๆ
แม่เฒ่าจางนึกฉุนอยู่ในใจ ไม่มีบุรุษเป็นเสาหลักอะไรกัน
ที่แม่เฒ่าซ่งพูดเช่นนี้ก็ต้องการบอกว่านางไม่มีสามีใช่ไหม?
คิดมาถึงตรงนี้แม่เฒ่าจางก็ปวดแปลบขึ้นมาในใจ!
เรื่องสามีของแม่เฒ่าจางหรือก็คือปู่ของจางซิ่วเอ๋อ เป็นเรื่องที่ปวดใจที่สุดของแม่เฒ่าจางแล้ว พวกเด็ก ๆ ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่แม่เฒ่าซ่งเป็นใครกันเล่า?
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ในหมู่บ้านนี้ แม่เฒ่าซ่งต่างรู้มาไม่น้อยเลย
สุดท้ายแม่เฒ่าจางก็โดนลากตัวออกไป แม่เฒ่าซ่งมองหยางชุ่ยฮวาที่ยุ่งอยู่ในห้องครัวด้วยความพอใจสุดขีด
จะให้แม่เฒ่าจางทำกับข้าวไม่ได้อย่างเด็ดขาด เกิดถึ
