งเวลาใส่เครื่องมาน้อยคงไม่ต้องพูดถึง คนสกปรกอย่างแม่เฒ่าจางจะทำกับข้าวดี ๆ อะไรออกมาได้?
ส่วนแม่เถายิ่งหวังอะไรไม่ได้ใหญ่ เวลานี้จางต้าเหอและแม่เถาพาตัวลูกชายสองคนกลับเข้าไปนั่งโมโหอยู่ในห้องตัวเองแล้ว ตอนนี้ไม่มีใครอยากพูดถึงพวกเขา และตั้งใจหลงลืมพวกเขาไป
ตอนที่ฟ้าใกล้มืด โต๊ะอาหารก็ถูกนำออกมาตั้งในสวนลาน
จางซิ่วเอ๋อช่วยหยางชุ่ยฮวายกกับข้าวขึ้นโต๊ะทีละจาน
เริ่มที่ถั่วฝักยาวผัดเนื้อมันย่องนั่นก่อน ตามด้วยมันฝรั่งตุ๋นเนื้อ และเนื้อแดดเดียวผัดพริก
เนื้อแดดเดียวนี้หยางชุ่ยฮวานำลงมาจากคานบ้านตระกูลจาง ตอนแรกแม่เฒ่าจางยังไม่รู้ พอตอนนี้ได้เห็นเนื้อแดดเดียวแล้วแม่เฒ่าจางก็รู้สึกเหมือนหัวใจถูกกรีดเฉือน
“เนื้อแดดเดียวนี่……” แม่เฒ่าจางเอ่ยขึ้นด้วยความไม่พอใจ
ถ้าให้เทียบกันเรื่องหน้าหนา หยางชุ่ยฮวาก็ไม่แพ้ใครเหมือนกัน นางทำเหมือนฟังที่แม่เฒ่าจางพูดไม่ออก ขัดแม่เฒ่าจางทันควันพร้อมกล่าว “เรื่องนั้น ถึงแม้เนื้อแดดเดียวนี้จะดูเก็บมานานแล้ว แต่พวกเราไม่รังเกียจหรอก เจ้าไม่ต้องห่วง”
แม่เฒ่าจางแค้นจนกัดฟันกรอด แต่ในเวลาแบบนี้ได้แต่ฝืนกลั้นเอาไว้
หยางชุ่ยฮวาทำกุยช่ายผัดไข่ด้วย ครั้งนี้ไข่เยอะกุยช่ายน้อย
นอกเหนือจากนี้นางยังตุ๋นแม่ไก่อีกหนึ่งตัว ส่วนขาไก่และอกไก่นั้นหยางชุ่ยฮวายกเข้าไปในห้องแม่โจว
หลายฝูหลายเป่าก็มาด้วย ที่แม่โจวกินไม่หมดก็ให้หลายฝูหลายเป่ากินได้
อาหารเจมีอย่างเดียวคือผัดผักกาดขาว ซึ
