่และหยางชุ่ยฮวาไม่ได้มาเพื่ออาละวาดตระกูลจางหรอก แต่มาเพื่อทวงความยุติธรรมให้แม่โจว
บอกตามตรงแล้วจางซิ่วเอ๋อกังวลใจเกี่ยวกับแม่โจวจริง ๆ ถึงอย่างไรแม่โจวก็โดนตระกูลจางรังแกมามากจนกลายเป็นนิสัยยอมรับได้ทุกอย่างไปแล้ว ใครจะรู้ว่าเวลาแบบนี้แม่โจวจะเข้าข้างตระกูลโจวไหม?
และในตอนนั้นเอง เหมือนจู่ ๆ แม่โจวก็ได้สติกลับมาและหัวเราะ
เสียงหัวเราะของนางไม่ดัง แต่เป็นเสียงหัวเราะใสเจื้อยแจ้ว
จางซิ่วเอ๋อโล่งอก ดูท่าแม่โจวค่อนข้างจะมีความสุข
แม่โจวลดเสียงลงและเอ่ย “ซิ่วเอ๋อ เจ้ารู้ไหม? ข้าแต่งงานเข้าบ้านตระกูลจางมาหลายปี ไม่เคยมีวันไหนที่เบิกบานเท่าวันนี้! เชิดหน้าชูตาได้ถึงเพียงนี้!”
จางซิ่วเอ๋อถอนหายใจ “ท่านแม่ ที่จริงลุงใหญ่และป้าใหญ่ก็ไม่ใช่คนไม่ดี ทำไมตอนที่ท่านได้รับความอยุติธรรมเมื่อก่อนหน้านี้ถึงไม่บอกคนที่บ้านล่ะ?”
แม่โจวตาแดง “ข้ากลัวว่าจะสร้างปัญหาให้ที่บ้าน”
ที่โจวหู่และหยางชุ่ยฮวาไม่ค่อยได้มาบ้านตระกูลจางก็เพราะแม่โจวนี่แหละที่ไม่ได้บอกให้ใครมา
……………………………………………………………………………………………………………………….
สารจากผู้แปล
ผู้แปลเองก็ไม่เคยรู้สึกเบิกบานใจเท่ากับแปลตอนนี้มาก่อนเลยเหมือนกันค่ะ
แม่โจวลองลุกขึ้นมาสู้คนดูบ้างเถอะนะคะ ปล่อยให้ตัวเองเสียเปรียบมานานแล้ว ไม่เห็นแก่ตัวเองก็เห็นแก่ลูก ๆ เถอะ
ไหหม่า(海馬)
