น “จางต้าหู เจ้ายังจะเหลือหน้าตาให้เสียอีกหรือ? ลูกเมียของเจ้าเองเจ้ายังปกป้องไม่ได้ เจ้ามันเป็นเศษสวะชัด ๆ!”
หยางชุ่ยฮวาด่าจางต้าหูจนเขาหน้าแดงก่ำ แต่ก็ไม่อาจโต้เถียงอะไรได้
จางซิ่วเอ๋อบีบมือแม่โจว และเอ่ยเสียงแผ่ว “ท่านแม่”
แม่โจวชะงักไปเล็กน้อย ครู่ใหญ่กว่าจะเข้าใจความหมายของจางซิ่วเอ๋อ
ขณะนั้นแม่โจวก็พูดขึ้นเสียงเบา “เป่าเกินยังเป็นเด็กอยู่ ลงโทษหอมปากหอมคอก็พอ ไม่จำเป็นต้องไปศาลหรอกเจ้าค่ะ”
ผู้ใหญ่บ้านซ่งได้ยินแล้วตาเป็นประกาย “แม่โจว ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าเป็นคนเข้าใจผู้อื่น! พวกเจ้าดูสิ ขนาดพวกเจ้าทำแบบนี้กับแม่โจว แม่โจวยังช่วยพูดให้พวกเจ้าอีก!”
จางซิ่วเอ๋อรู้ว่าเรื่องวันนี้ไม่มีทางถึงโรงถึงศาลกันได้หรอก
มิฉะนั้นต้องมีคนในหมู่บ้านไม่น้อยที่จะคอยจับผิดแม่โจว ถึงตอนนั้นจากที่แม่โจวเป็นฝ่ายได้รับความเห็นใจจะกลายเป็นฝ่ายที่โดนเกลียดเอา
…………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
ฝากทุบไอ้เด็กนี่ให้หนัก ๆ เลยนะคะ จะว่าไปแล้วจับแม่เถามาทุบด้วยก็ดีค่ะ โทษฐานเป็นคนเสี้ยมสอนลูก
ไหหม่า(海馬)
