เจ้าจะตีเขาอย่างไรข้าก็จะไม่แย้งสักคำ”
โจวหู่พยักหน้า “ข้ายังไม่ตีเขาหรอก เดี๋ยวถึงเวลาเขาจะบอกว่าโดนทำร้ายจนต้องฝืนยอมรับแล้วจะแย่เอา”
ผู้ใหญ่บ้านซ่งมองโจวหู่อย่างปลื้มใจ ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยข้องแวะกับคนในครอบครัวแม่โจวเลย พอวันนี้ได้มาสัมผัสจึงพบว่าคนในครอบครัวแม่โจวไม่ใช่แค่ฝีมือเหี้ยมโหด แต่ยังสุขุมและมีสมองด้วย ดีกว่าคนตระกูลจางไม่รู้ตั้งกี่เท่า
ดูท่าจางซิ่วเอ๋อจะมีนิสัยเหมือนคนตระกูลโจว
แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมแม่โจวถึงมีนิสัยอ่อนแอแบบนั้น……
ผู้ใหญ่บ้านสั่งให้คนอื่นไปเชิญแม่โจวออกมา ตอนนี้ร่างกายของแม่โจวดีขึ้นบ้างแล้ว พอจะลงมาเดินได้บ้าง
จางซิ่วเอ๋อสงสารแม่โจวมาก เวลานี้จึงเดินออกมาจากฝูงชนไปพยุงแม่โจวด้วยตัวเอง
ไม่รอให้ผู้ใหญ่บ้านซ่งถามอะไรต่อ สือโถวก็พุ่งเข้ามา มองแม่โจวและก่นด่า “เจ้ามันตัวขาดทุน กินดีทุกวันไม่รู้จักแบ่งข้าบ้าง! คราวหน้าถ้ามีโอกาสข้าจะทำให้ลูกในท้องเจ้าหลุดให้ได้!”
…………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
ถ้ามีความรู้สึกอยากฟาดปากเด็กสองคนให้ฟันร่วงนี่จะผิดไหมคะ
ไหหม่า(海馬)
