ร? ถ้าจางเป่าเกินผลักแม่โจวจริงต่อให้เขาจะตีจางเป่าเกินก็สมควรแล้ว!”
“แล้วเจ้าฟังซิ เมื่อครู่นี้จางเป่าเกินพูดอะไรออกมา! มีอย่างที่ไหนเรียกป้าตัวเองแบบนั้น!”
แม่เถาได้ยินจึงพุ่งเป้าไปที่ผู้ใหญ่บ้านซ่ง “ผู้ใหญ่บ้าน ท่านหมายความว่าอย่างไร? นี่ท่านตั้งใจจะช่วยคนนอกหมู่บ้านเหรอเจ้าคะ?”
“เจ้าพูดจาอะไรของเจ้า? ผู้ใหญ่บ้านทำแบบนี้ก็เพื่อชื่อเสียงของหมู่บ้านเรานะ!” คนผู้หนึ่งเอ่ยขึ้น
คนผู้นั้นเป็นญาติของผู้ใหญ่บ้านซ่ง ไม่ว่าเมื่อใดก็ต้องออกมาพูดเข้าข้างผู้ใหญ่บ้านซ่ง
ครั้นคนผู้นี้เอ่ยเตือน ทุกคนก็ได้สติจากคำพูดของแม่เถา
แม่เถากำลังยุแยงตะแคงรั่วอย่างเห็นได้ชัด หวังจะให้คนในหมู่บ้านเป็นปรปักษ์กับผู้ใหญ่บ้านซ่ง ทว่าหากคิดดูดี ๆ แล้ว การที่ผู้ใหญ่บ้านซ่งทำเช่นนี้ก็เพื่อชื่อเสียงของหมู่บ้านไม่ใช่หรือ?
“แม่เถา! เจ้าไม่ควรจะพูดเช่นนี้เลยนะ ต่อให้พวกเราเป็นคนหมู่บ้านเดียวกัน แต่เรื่องที่จางเป่าเกินทำมันเกินไป ผู้ใหญ่บ้านซ่งทำตามกฎเกณฑ์โดยไม่เข้าข้างพวกเดียวกันก็ถูกแล้ว!”
“ใช่แล้ว อีกอย่างที่ผู้ใหญ่บ้านซ่งทำแบบนี้ก็เพื่อคนทั้งหมู่บ้าน เราจะปล่อยให้ปลาเน่าตัวเดียวทำให้เหม็นไปทั้งข้องไม่ได้!”
แม่เถาหน้าเขียว แต่เวลานี้ก็ไม่อาจเถียงอะไรได้
ผู้ใหญ่บ้านซ่งมองโจวหู่พร้อมกล่าว “สหายโจวหู่ เรียกอย่างนี้ได้ใช่ไหม เจ้าจงให้เกียรติข้าเถอะ อย่าเพิ่งตีจางเป่าเกินเลย เรามาสืบสวนดูก่อน ถ้าจางเป่าเกินเป็นคนทำจริง
