องเป็นแม่ม่ายแล้วแค่นเสียงเย็น
นึกถึงจางซิ่วเอ๋อแล้วหยางชุ่ยฮวาสงสารเด็กคนนี้มาก เด็กคนนี้โตแล้ว รู้เรื่องแล้วและน่าเอ็นดู แต่น่าเสียดายที่เด็กสาวดี ๆ แบบนี้เพิ่งแต่งงานก็ต้องเป็นม่าย แล้วยังต้องแบกรับชื่อเสียงว่าดวงกินสามีด้วย
“เจ้าพูดอะไรน่ะ? ตระกูลเนี่ยเป็นครอบครัวที่ดีที่สุดในย่านนี้แล้วนะ ข้าให้ซิ่วเอ๋อแต่งงานก็เพื่อตัวนางเองทั้งนั้น!” แน่นอนว่าแม่เฒ่าจางไม่มีทางยอมรับต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้หรอกว่าตัวเองยกจางซิ่วเอ๋อให้เพราะเงิน
หยางชุ่ยฮวาแค่นเสียงเย็น “ในเมื่อทำเพื่อซิ่วเอ๋อ แล้วตำลึงเงินที่ตระกูลเนี่ยให้เจ้ามาทำไมตอนนี้เจ้าไม่ให้ซิ่วเอ๋อซะล่ะ? ซิ่วเอ๋อจะได้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น”
“ข้าว่าหญิงอย่างเจ้านี่น่ารำคาญจริง ๆ ไม่ว่าอย่างไรนี่ก็เป็นเรื่องภายในครอบครัวข้า! เจ้ามาโวยวายอะไรที่บ้านข้า? เจ้ากล้าดีอย่างไรมารังแกแม่ข้า?” จางอวี่หมินออกตัว พูดด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตร
มีคนในฝูงชนมองจางอวี่หมินดีขึ้นไปอีก “เด็กคนนี้ไม่เลว ปกติดูบอบบางทำอะไรไม่เป็น แต่พอถึงเวลาสำคัญก็เป็นคนกตัญญู”
………………………………………………………………………………………………………………………..
สารจากผู้แปล
ซิ่วเอ๋อสบายไม่ต้องทำอะไรแล้ว มีกองหนุนมาช่วยแล้ว
อวี่หมิน อยู่ดีไม่ว่าดีอยากโดนตบเหรอ ระวังเสียโฉมหาสามีไม่ได้นะ
ไหหม่า(海馬)
