บทที่ 236 เพลิงโทสะ
โจวอู่เป็นคนทักทายก่อน “ซิ่วเอ๋อ เจ้าก็มาเยี่ยมน้าเล็กของเจ้าเหรอ”
หยางชุ่ยฮวาแค่นเสียง “บังเอิญจริง”
จางซิ่วเอ๋อมองหยางชุ่ยฮวาอย่างตั้งคำถาม “เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ?”
เห็นได้ชัดว่าตอนนี้หยางชุ่ยฮวากำลังไม่สบอารมณ์ แต่จางซิ่วเอ๋อก็รู้ว่าที่หยางชุ่ยฮวาเป็นแบบนี้ย่อมไม่เกี่ยวกับตัวเองแน่นอน
เมื่อครู่นี้นางกำลังโวยวายอะไรอยู่ไม่ใช่หรือ?
ถ้าเป็นเมื่อก่อน ไม่ว่าหยางชุ่ยฮวาจะกระทำอะไรแปลก ๆ จางซิ่วเอ๋อก็ไม่ถามหรอก แต่คราวก่อนที่คนทั้งสองครอบครัวถือว่าคืนดีกันแล้ว นางก็พบว่าหยางชุ่ยฮวาเป็นคนไม่เลว ถึงตอนนี้จะยังพูดไม่ได้ว่าชอบป้าสะใภ้ใหญ่คนนี้จริง ๆ แต่ก็ไม่ถึงกับเห็นหยางชุ่ยฮวาเป็นคู่แค้น
โจวเหวินกล่าว “ซิ่วเอ๋อ เจ้ามาพอดีเลย รีบเล่าเรื่องของแม่เจ้ามาเร็ว”
โจวอู่เอ่ยต่อ “นี่ไงล่ะ ตอนพวกเรามาที่ตลาด ป้าสะใภ้เจ้าไปเจอกับคนในหมู่บ้านโกวจื่อที่แต่งงานไปอยู่ในหมู่บ้านชิงสือพอดี และได้ข่าวว่าเกือบรักษาเด็กในท้องแม่เจ้าไว้ไม่ได้ ก็เลยร้อนใจ”
จางซิ่วเอ๋อฟังแล้วมองหยางชุ่ยฮวาอย่างซาบซึ้ง
นางก็นึกว่าหยางชุ่ยฮวาอารมณ์ขึ้นขนาดนี้เพราะเหตุใดกัน คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเพราะเรื่องแม่โจว
“พวกท่านอย่าเพิ่งกังวลไป ตอนนี้รักษาเด็กในท้องแม่ข้าไว้ได้แล้ว” จางซิ่วเอ๋อปริปากบอก
หยางชุ่ยฮวาเลิกคิ้วขึ้นสูง “อะไรนะ? เจ้าหมายความว่าเป็นเรื่องจริงหรือ? คนตระกูลจางให้แม่เจ้าทำงานหนักใช่ไหมนางถึงเป็นแบ
