ากใจของจางซิ่วเอ๋อ พักใหญ่ก็ดูเหมือนจะเข้าใจแล้วว่าจางซิ่วเอ๋อสับสนในสิ่งใด จึงเอ่ยบอก “เปิดดูก่อนสิ”
จางซิ่วเอ๋อไม่รู้ว่าข้างในคืออะไร จึงปฏิเสธเสียงแข็งไม่ได้
บางทีของข้างในอาจจะเป็นพวกขนมของหวานก็ได้ แบบนั้นนางรับไว้ก็ไม่เป็นไร
อย่างมากอีกหน่อยค่อยทำของอร่อยเพื่อชดเชยให้
ถ้าไม่ยอมรับของเล็กน้อยเช่นนี้ไว้ ออกจะดูเหมือนนางตั้งใจเหินห่างกับหนิงอัน
จางซิ่วเอ๋อวางของสิ่งนั้นไว้บนจานทราย และเปิดออก
มันคือจานฝนหมึกสีเขียว ถูกสลักให้อยู่ในรูปร่างใบบัว ดูสง่างามอย่างเรียบง่าย
จางซิ่วเอ๋อขมวดคิ้วและดูกล่องผ้าไหมอีกกล่อง พร้อมเปิดออกภายใต้สายตาของเนี่ยหย่วนเฉียว มันคือพู่กันที่ทำจากขนหมาป่า
จางซิ่วเอ๋อกวาดตามอง ไม่ต้องคิดอะไรมากอีก ของข้างใต้นี้ต้องเป็นกระดาษและหมึกแน่นอน
เนี่ยหย่วนเฉียวให้สิ่งล้ำค่าทั้งสี่ในห้องหนังสือกับนางหรือนี่?
ก่อนหน้านี้จางซิ่วเอ๋อไม่เคยใช้ของจำพวกกระดาษ หมึก พู่กัน และจานฝนหมึกมาก่อน จึงดูไม่ออกว่าของชุดที่เนี่ยหย่วนเฉียวให้มามีราคาสูง แต่นางก็ยังรู้สึกว่าของพวกนี้เลอค่าอยู่ดี
ก่อนหน้านี้นางเคยถามมาแล้วว่าจะซื้อสิ่งล้ำค่าทั้งสี่ในห้องหนังสือชุดหนึ่งนั้นต้องใช้ตำลึงเงินจำนวนมาก
จางซิ่วเอ๋อรีบปิดฝากล่อง นำกล่องมาเรียงตั้งไว้ด้วยกันและยื่นให้เนี่ยหย่วนเฉียว
………………………………………………………………………………………………………………………….
สารจากผู้แปล
อุตส่าห์ขอของที่สาวอยากได้มาจากท่านอา แต่สาวไม่รับ
