าทั้งนั้น
บอกตามตรงก็คือ แม้ว่าในใจของจางซิ่วเอ๋อจะไม่ชอบไอ้ขี้โรคที่ดวงชงกับนางจนตาย แต่ก็ไม่ได้เหมารวมว่าความโชคร้ายทั้งหมดของตัวเองนั้นเกิดจากเขา
และจางซิ่วเอ๋อไม่คิดว่าชีวิตตัวเองโชคร้ายอะไรมากมาย
แม้จะชอบมีคนมาหาเรื่องก็เถอะ
แต่ก็ดีกว่าตายไปแล้วนี่นา! นี่เป็นชีวิตครั้งที่สองของนาง นางรู้สึกว่าขอแค่มีชีวิตอยู่ก็ดีกว่าต้องตาย
ถึงต้องถอยออกมาหนึ่งก้าว อย่างไรก็ดีกว่าต้องอยู่ที่บ้านตระกูลจางนะ
ถ้าไม่มีไอ้ขี้โรคนั่น นางก็คงไม่ได้เป็นแม่ม่าย ตอนนี้คงไม่อาจออกมาตั้งตัวได้ และอาจจะยังอยู่ในกำมือของแม่เฒ่าจาง ไม่รู้ว่าจะโดนแม่เฒ่าจางพาไปขายให้ใคร!
เป็นบ่าวรับใช้ถือว่าดีโขแล้ว แต่ถ้าโดนขายให้คนชั่ว จางซิ่วเอ๋อคิดว่าแบบนั้นสิโชคร้ายของจริง
เทียบกันแล้วการเป็นแม่ม่ายนับว่าเป็นทางออกที่ดีที่สุดของนาง
ทั้งสองต่างคนต่างมีเรื่องในใจ แน่นอนว่าทั้งคู่ก็คงไม่เปิดเผยสิ่งที่คิดอยู่ในใจเหล่านี้กับอีกฝ่ายอย่างตรงไปตรงมา
ทว่าหลังจากผ่านเรื่องวันนี้มาแล้ว จางซิ่วเอ๋อก็มองหนิงอันเปลี่ยนไปอีกเล็กน้อย นางรู้สึกว่าถึงหนิงอันคนนี้จะดูเย็นชาและไม่ค่อยเหมือนคนธรรมดาทั่วไป แต่ก็เป็นคนที่มีน้ำใจคนหนึ่ง
………………………………………………………………………………………………………………………..
สารจากผู้แปล
ทำไมอ่านตรงช่วงความรู้สึกของคุณชายเนี่ยแล้วเจ็บแทน แง พ่อเตาผิง พ่อไมโครเวฟ ลูกเรือเฉียวเอ๋ออยู่ไหนคะ มาช่วยกันกู้เรือด่วนค่ะ
ไหหม่า(海馬)
