บทที่ 219 แข็งแกร่ง
ต่อให้นางเข้มแข็งแค่ไหน ก็ยังเป็นผู้หญิงอยู่ดี หลังจากที่มาอยู่ในยุคโบราณนอกจากนางจะไร้ที่พึ่งพิงแล้ว ยังต้องเป็นเสาหลักให้ครอบครัวด้วย นางเองก็เหนื่อยเป็นเหมือนกัน
จางซิ่วเอ๋อมองท่านหมอเมิ่งอย่างซาบซึ้ง ถ้าไม่ได้ท่านหมอเมิ่ง บางทีชีวิตของนางอาจจะลำเค็ญยิ่งกว่านี้
ท่านหมอเมิ่งช่วยนางจัดการเรื่องยุ่งยากหลายอย่าง จางซิ่วเอ๋อขอบคุณเขาจากใจจริง ๆ
“สามสี่วันหลังจากนี้ ห้ามนางลงจากเตียง และต้องกินอาหารประเภทขาหมูเพื่อเป็นการบำรุงร่างกาย” ท่านหมอเมิ่งสั่ง
จางต้าหูพูดด้วยความตื่นตระหนก “ได้อย่างไรเล่า บ้านข้าไม่มีของแบบนั้นสักหน่อย!”
ท่านหมอเมิ่งกวาดสายตามองจางต้าหู “เจ้าไม่ต้องการลูกคนนี้แล้วหรือ?”
“ต้องการสิ ต้องการ จะไม่ต้องการได้อย่างไรกัน?” จางต้าหูรีบพยักหน้า เด็กคนนี้เป็นความฝันและความหวังของเขาเลยนะ เขาอยากได้ลูกชายขนาดนั้น! จะยอมแพ้ง่าย ๆ ได้อย่างไร?
ต่อให้เด็กเกิดมาแล้วอาจจะเป็นลูกสาว แต่ขอแค่เด็กคนนี้มีโอกาสได้เกิด ก็มียังมีโอกาสที่จะเป็นลูกชาย
แต่หากเสียเด็กคนนี้ไป ก็จะไม่เหลือความหวังเลยสักนิด!
“ถ้าต้องการลูกอยู่ ก็ทำตามที่ข้าบอก!” ท่านหมอเมิ่งเห็นท่าทางแบบนี้ของจางต้าหูแล้วก็นึกฉุนเฉียวเหมือนกัน บุรุษแบบนี้ก็มีเหรอ? พ่อแบบนี้ก็มีเหรอ?
เสียงแหลมปรี๊ดของแม่เฒ่าจางดังเข้ามาจากนอกห้อง “อะไรนะ เจ้าว่าอะไรนะ? จะให้ซื้อเนื้อให้นางกินด้วยเหรอ? ไม่มีเงินหรอก! ต่อให
