ับลุงสามคนนี้ของตัวเองอยู่แล้ว แม้จะไม่ได้มองเขาเป็นคนดี แต่นางก็ไม่เคยตั้งแง่อะไรกับลุงสามนัก แต่ตอนนี้มาคิด ๆ ดูแล้ว ที่เขาว่าคนเป็นผู้ใหญ่เป็นตัวอย่างไม่ดี คนเป็นเด็กจึงเลวตาม ที่จางเป่าเกินเลวได้ถึงเพียงนี้ จะไม่เกี่ยวกับจางต้าเหอได้อย่างไร?
“ท่านลุงสาม ท่านนี่วางแผนมาดีจริง ๆ เลยนะ! ถ้าพ่อข้าไม่มีลูกชาย จางเป่าเกินจะเลี้ยงดูพ่อข้าตอนแก่เฒ่าหรือไม่นั้นข้าไม่รู้ แต่ข้ารู้ว่าสมบัติของตระกูลจางต้องตกเป็นของจางเป่าเกินแน่ ๆ ….” จางซิ่วเอ๋อบอกเล่าความคิดในใจของจางต้าเหอออกมา
แม่เถาได้ยินแล้วจึงอึ้งงันไป และเข้าใจแล้วว่าทำไมจางต้าเหอถึงเอาแต่พูดว่าจะให้จางเป่าเกินไปเป็นลูกชายของจางต้าหู นางหงุดหงิดนิดหน่อย ทำไมจางต้าเหอถึงไม่รีบคุยกับตัวเองให้รู้เรื่องเล่า? หากรู้แต่แรกว่าเพราะเรื่องนี้ นางก็ไม่พูดขัดอะไรหรอก
จางซิ่วเอ๋อมองจางต้าหูและพูดขึ้น “ท่านพ่อ ท่านว่าลูกชายแท้ ๆ ที่เลี้ยงดูพ่อตอนแก่เฒ่ากับลูกชายที่บ้านอื่นยกให้ อย่างไหนดีกว่ากัน? ข้ากล้าพูดเลยว่าเรื่องที่จะไล่แม่ข้าออกไปในวันนี้ไม่ใช่ความคิดของท่านหรอก ไม่รู้ว่าท่านลุงสามและท่านป้าสามออกแรงเพื่อการนี้ไปตั้งเท่าไหร่…..”
จางซิ่วเอ๋อรู้จักจางต้าหูดี
ถึงจะไม่ใช่คนดีเด่นอะไร แต่เรื่องไล่แม่โจวออกมาไม่มีทางเป็นความคิดของจางต้าหูแน่ ๆ อย่างมากจางต้าหูก็แค่ยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
ส่วนด้านจางต้าเหอน่ะเหรอ? บางทีคนแรกที่พูดเรื่องนี้ขึ้น
