บทที่ 209 รับขวัญ
ถ้าไม่ใช่เพราะทราบเรื่องมาแล้ว ก็ดูไม่ออกจริง ๆ ว่าจางซิ่วเอ๋อจะเป็นม่ายตั้งแต่อายุน้อยขนาดนี้ ทั้งยังโดนบ้านสามีรังเกียจอีก
เป็นเรื่องยากที่สตรีอ่อนแอเช่นนี้ต้องพาน้องสาวออกมาตั้งตัวเอง นอกจากจะไม่ได้อยู่อย่างลำบากแล้ว ยังใช้ชีวิตของตัวเองได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งหาได้ยากจริง ๆ
มีคนมากมายที่เป็นม่ายตอนสาวแล้วชีวิตทั้งชีวิตก็ถูกทำลายไปทั้งแบบนั้น
แต่ดูเหมือนจางซิ่วเอ๋อจะไม่โดนเรื่องนี้ทำลายชีวิต เกรงว่าเหมือนได้เกิดใหม่เสียมากกว่า
ตอนแรกเขานึกว่าจางซิ่วเอ๋อล่วงเกินคุณชายฉิน แต่ตอนนี้ดูแล้วความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่ต่างกับที่เขาคิดไว้มาก
ไม่อย่างนั้นหากเกิดเรื่องใด ๆ กับจางซิ่วเอ๋อ นางก็คงไม่คิดจะไปขอความช่วยเหลือจากคุณชายฉิน
คุณชายฉินยิ่งไม่มีทางรีบร้อนไปหาขนาดนั้น
เรื่องนี้ทำให้เถ้าแก่เฉียนมองจางซิ่วเอ๋อสูงขึ้นไปอีก คุณชายฉินขึ้นชื่อเรื่องคบยาก คิดไม่ถึงว่าจางซิ่วเอ๋อจะถูกคอกับคุณชายฉิน
เถ้าแก่ฉินกล่าวยิ้ม ๆ “ในเมื่อมาแล้ว ขอข้าจัดอาหารเลี้ยงรับขวัญเจ้าหน่อยเถอะนะ”
ไม่รอให้จางซิ่วเอ๋อปฏิเสธ เถ้าแก่เฉียนก็กล่าวยิ้ม ๆ “ข้าขอตัดสินใจว่าจะเชิญคุณชายฉินมาด้วยได้หรือไม่?”
จางซิ่วเอ๋อได้ยินแล้วพยักหน้า
คุณชายฉินยังไม่มาหานาง แต่นางก็ไม่ใช่คนที่หนีปัญหา หากตอนนี้ได้พบคุณชายฉิน ต่อให้นางได้เป็นฝ่ายพูดเรื่องสูตรเครื่องเทศผสมกับคุณชายฉินก่อน นางก็ต้องขอบคุณคุณชายฉินต่อหน้า
แต่
