จางซิ่วเอ๋อในตอนนี้รู้สึกว่าคนอย่างคุณชายฉินไม่ยอมให้ตัวเองเสียเปรียบหรอก
เรื่องของสูตรเครื่องเทศผสมก็เปรียบเสมือนผลไม้ที่สุกงอม
ยิ่งคิดนางก็ยิ่งเจ็บใจ ได้แต่บังคับให้ตัวเองคิดไปในด้านที่ดี
หากขายสูตรเครื่องเทศผสมนี้ ตัวเองก็จะซื้ออสังหาริมทรัพย์ได้ แม้จะเทียบไม่ได้กับตระกูลเนี่ยที่ร่ำรวยมาหลายชั่วอายุคน แต่อย่างน้อยก็ไม่ทำให้ตัวเองต้องโดดเดี่ยวไร้กำลังและเป็นฝ่ายถูกทำร้ายฝ่ายเดียว
คนตระกูลจางอยากให้ตัวเองอยู่อย่างทุกข์ทรมานไม่ใช่หรือ?
หลังจากที่ได้ลาภก้อนโตมาแล้วนางก็จะรีบใช้ชีวิตให้ดีเลยล่ะ!
ถึงตอนนั้นจะได้เป็นการตบหน้าคนพวกนี้ด้วย!
ให้แม่เฒ่าจางและจางต้าหูพูดกันไปเลยว่าต่อให้นางเป็นสตรี แต่ก็ได้ดิบได้ดีกว่าลูกชาย!
แน่นอนว่าต่อให้นางได้ดิบได้ดีขนาดไหน ก็ไม่ยอมให้คนที่ทำไม่ดีกับตัวเองได้เกาะใบบุญไปด้วยหรอก
จางซิ่วเอ๋อคิดได้แบบนี้แล้วก็สบายใจขึ้นมาก
บวกกับนางเองก็รู้ว่าเถ้าแก่เฉียนอยากจะเอาเรื่องของนางไปตีสนิทคุณชายฉิน เมื่อคิดไปว่าถึงอย่างไรเถ้าแก่เฉียนก็ช่วยตัวเองไว้ จางซิ่วเอ๋อก็อยากอำนวยความสะดวกให้เถ้าแก่เฉียน
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้า และตอบอย่างเชื่อฟัง “แล้วแต่ท่านจะจัดการเลยเจ้าค่ะ”
เถ้าแก่เฉียนหัวเราะออกมาทันที จนถึงตอนนี้จางซิ่วเอ๋อก็สบายใจอย่างไร้กังวลแล้ว
ตอนนี้เถ้าแก่เฉียนรู้สึกแล้วจริง ๆ ว่าจางซิ่วเอ๋อไม่โกรธเรื่องก่อนหน้านี้แล้ว เขาหวั่นใจเรื่องนี้มาโดยตลอด กลัวว่าจางซิ่ว
