ียวตัดสินใจได้ทันทีโดยไม่ลังเล
ไม่รอให้เถี่ยเสวียนพูดอะไร เนี่ยหย่วนเฉียวก็หายไปจากครรลองสายตาของทุกคน
เถี่ยเสวียนมองทิศทางที่เนี่ยหย่วนเฉียวจากไปอย่างวิตกกังวล นึกรำพึงในใจขอให้คุณชายของตัวเองมีสติบ้าง วิธีช่วยจางซิ่วเอ๋อมีเยอะแยะ อย่าทำให้ตัวเองต้องเดือดร้อนไปด้วย
จางซิ่วเอ๋อถูกส่งตัวมาถึงตระกูลเนี่ยในเวลาบ่าย
ครั้งแรกที่นางมาตระกูลเนี่ยเป็นตอนที่นางเข้าพิธีแต่งงานกับพ่อไก่นั่น แม้ว่าในตอนนั้นคนในนี้จะไม่ค่อยเห็นนางอยู่ในสายตานัก แต่ก็ยังเกรงใจกันอยู่ แต่ครั้งนี้เห็นได้ชัดว่าพวกเขาหยาบคายขึ้นมาก
จางซิ่วเอ๋อไม่ได้อยู่ในสภาพอารมณ์ที่ดีในตอนมาถึงที่นี่ครั้งแรก และด้วยสุขภาพที่ไม่สู้ดีแล้ว ก็ทำให้นางรู้สึกวิงเวียนและไม่ได้พิจารณาบ้านตระกูลเนี่ยหลังนี้โดยละเอียด
ในครั้งนี้จางซิ่วเอ๋อถึงสัมผัสถึงความร่ำรวยของตระกูลเนี่ยได้
แต่นางก็แค่อุทาน ไม่ได้ถึงขั้นตะลึงลานอะไร
ถ้าจะให้พูดเรื่องความโอ่อ่า พระราชวังที่นางเห็นในยุคปัจจุบันสิเรียกว่าโอ่อ่าของจริง!
เพราะฉะนั้นจางซิ่วเอ๋อและแม่เฒ่าจางจึงให้ความรู้สึกสองอย่างเมื่อได้มาที่บ้านตระกูลเนี่ย
หัวหน้าแม่เฒ่าเห็นจางซิ่วเอ๋อมองทุกอย่างในตระกูลเนี่ยด้วยสายตาเรียบเฉย ราวกับไม่ทุกข์ร้อนและไม่ยินดี ก็ให้นึกดูแคลนจางซิ่วเอ๋อในใจมากขึ้นไปอีก
นางไม่คิดว่าจางซิ่วเอ๋อสงบจิตสงบใจหรอก
แต่คิดว่าจางซิ่วเอ๋อทึ่งจนทำตัวไม่ถูก
เด็กสาวบ้านนอกอย่างจางซิ่วเอ๋อ ไม่เ