ม่ฟังที่ข้าพูดให้จบ วิญญาณของคุณชายเนี่ยในภพหน้าก็ไม่สงบหรอก”
ฮูหยินเนี่ยยังอยากจะพูดอะไรอีกหน่อยเพื่อไล่นางออกไป
แต่นายท่านเนี่ยได้ยินคำว่าคุณชายเนี่ยก็ชะงักไป ก่อนจะเอ่ยขึ้น “อย่าเพิ่งใจร้อนไป ฟังที่นางพูดให้จบก่อน”
ฮูหยินเนี่ยได้ยินแล้วเผยยิ้ม “ในเมื่อนายท่านเนี่ยให้เจ้าพูดแล้ว เจ้าก็รีบพูดมาเถิด”
แม่เฒ่าจางมองชุดน้ำชาบนโต๊ะ ยกกาน้ำชารินให้ตัวเอง หลังจากดื่มแล้วกินขนมอีกชิ้นถึงปริปากพูด
“คุณชายเนี่ยแต่งงานกับจางซิ่วเอ๋อให้นางเป็นภรรยาแล้ว แม้ว่าคุณชายเนี่ยจะบุญน้อย แต่นี่ก็เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นไม่อาจแย้งได้” แม่เฒ่าจางคิดคำพูดไว้อย่างดีก่อนจะค่อย ๆ เอ่ย
ฮูหยินเนี่ยพูดอย่างไม่พอใจ “ถ้าเจ้ามาเพื่ออ้างสิทธิ์ญาติก็ออกไปเสียเถิด นางนั่นข้าซื้อมาในราคา 10 ตำลึงเงิน บัดนี้ส่งตัวกลับไปให้เจ้าแล้ว ถือว่าพวกเจ้าได้ตำลึงเงินไปเปล่า ๆ”
ฮูหยินเนี่ยหมายความว่า ทั้งสองฝ่ายมีเพียงความสัมพันธ์ซื้อขาย ไม่มีสายใยอะไร
แม่เฒ่าจางไม่สนใจฮูหยินเนี่ย และกล่าวต่อไป “ตอนนี้นางนั่นปีกกล้าขาแข็ง ออกไปตั้งตัวอยู่เองแล้ว ข้าว่าตอนนี้นางยังอยากจะแต่งเข้าตระกูลใหญ่ไปเป็นอนุภรรยาให้เขา ข้าคิด ๆ ดูแล้วจึงมาบอกพวกท่านเสียหน่อย ต่อให้ตระกูลจางของเราทนขายหน้าเช่นนี้ได้ แต่พวกท่านมีชื่อเสียงใหญ่โต คงจะทนขายหน้าเช่นนี้ไม่ไหวหรอก”
ฮูหยินเนี่ยได้ยินมาถึงตรงนี้แล้วก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเช่นกัน
นางไม่ได้แยแสอะไรจางซิ่วเอ
