ี่ยอยู่”
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?” จางอวี่หมินมองหลีฮวาอย่างไม่เข้าใจ
หลีฮวาแอบด่านังโง่อยู่ในใจ นี่ตัวเองบอกใบ้ขนาดนี้แล้ว นังโง่จางอวี่หมินยังไม่เข้าใจอีก
นางได้แต่บอกแผนจางซิ่วเอ๋อโดยละเอียด “บ้านทั่ว ๆ ไปอาจไม่สนเรื่องแม่ม่ายแต่งงานใหม่ แต่ตระกูลเนี่ยเจ้าของที่เป็นครอบครัวแบบไหนกัน? ถ้าพวกเขารู้ว่าหลังจากดวงกินผัวของจางซิ่วเอ๋อเล่นงานลูกชายจนตายแล้วยังแต่งงานใหม่ได้อีก…..จะยอมได้อย่างไรเล่า?”
“ครอบครัวใหญ่แบบนี้ถือเรื่องหน้าตาทางสังคมที่สุด พวกเขาอาจจะไม่แยแสจางซิ่วเอ๋อ แต่สนเรื่องหน้าตาทางสังคมแน่” หลีฮวาเอ่ยต่อ
จางอวี่หมินตาเป็นประกาย ดึงมือหลีฮวาไว้อย่างตื่นเต้น “หลีฮวา เจ้านี่มีวิธีดีจริง ๆ ! เจ้าฉลาดที่สุดเลย! ขอบคุณเจ้านะ!”
“เจ้ารู้รึยังว่าต้องทำอย่างไร” หลีฮวากลัวว่าจางอวี่หมินจะโง่เกินไป ถ้าตัวเองพูดขนาดนี้แล้วจางอวี่หมินยังไม่ลงมือทำ ตัวเองก็เหนื่อยเปล่าน่ะสิ
จางอวี่หมินพยักหน้า “รู้แล้ว! ข้าจะหาทางให้คนตระกูลเนี่ยได้รู้เรื่องนี้”
พูดไปจางอวี่หมินก็คิดอย่างเคียดแค้น นางไม่เชื่อว่านางจะกำราบจางซิ่วเอ๋อไม่ได้แล้วคนตระกูลเนี่ยยังจะกำราบจางซิ่วเอ๋อไม่ได้อีก
หลีฮวาวางใจแล้วคราวนี้
จางอวี่หมินมองหลีฮวาพลางเอ่ย “ถ้าไม่มีอะไรข้าไปก่อนนะ”
จางอวี่หมินไม่สนเรื่องรถม้าแล้ว นางรู้ว่าต่อให้ตัวเองรออยู่ที่นี่ก็ใช่ว่าจะรอจนคุณชายฉินออกมาได้
มีเวลาขนาดนี้สู้ให้นังชั้นต่ำจางซิ่วเอ๋อได้เ
