้ากำลังจะไปแต่เขาชะงักก่อน “คุณชาย ไม่ทราบว่าต้องซื้ออะไรบ้างขอรับ?”
ตวนอู่เป็นเด็กติดตาม ไม่ใช่แม่ครัว ย่อมไม่รู้ว่าต้องซื้ออะไรไปทำกับข้าว
คุณชายฉินครุ่นคิด สะบัดแขนเสื้อพลางกล่าว “เอาเถอะ เช่นนั้นเราไปซื้อด้วยกัน”
“แม่นางเถาฮวา เจ้าคงไม่ถือสาเรื่องไปซื้อวัตถุดิบด้วยกันกับพวกเราใช่หรือไม่?” คุณชายฉินถามยิ้ม ๆ
จางซิ่วเอ๋อรู้ว่าตอนนี้ตัวเองสลัดหลุดจากคุณชายฉินไม่ได้แล้ว ต่อต้านไปก็ไร้ความหมาย สู้ปรนนิบัติคุณชายฉินให้ดียังจะดีเสียกว่า
ไม่อย่างนั้นเสียแรงเสียเวลาทนอัดอั้นตันใจแล้วยังจบไม่สวยอีก
จางซิ่วเอ๋อจึงเอ่ยขึ้น “ไปกันเถอะเจ้าค่ะ”
นางเอาเนื้อที่เหลืออยู่ในบ้านไปหมักเป็นเนื้อเค็มหมดแล้ว ต้องซื้อเนื้อสดเพิ่ม
ในเมื่อครั้งนี้มีคนออกเงินให้ จางซิ่วเอ๋อจึงเลือกซื้อเนื้อชั้นดีที่สุดอย่างไม่ลังเล
ตวนอู่ไม่รู้ว่าต้องกินมากแค่ไหน เห็นจางซิ่วเอ๋อบอกจะซื้ออะไรก็ซื้อแบบเน้นมากไม่เน้นน้อย
จางซิ่วเอ๋อเองก็ไม่ว่าอะไร อย่างไรเสียถ้ากินไม่หมด คุณชายฉินก็คงไม่ห่อกลับไป นางเก็บไว้กินเองก็ได้
