เกลื้อนชื่อแบบนี้เพราะหน้าเป็นมีกากเกลื้อนหลายจุด
คนที่ชื่อหวังกากเกลื้อนมีอายุประมาณ 30 กว่าปี รูปร่างผอมแห้ง เป็นหนึ่งในนักเลงหมู่บ้านชิงสือ ปกติชอบก่อเรื่องลักขโมยกับพรรคพวกตัวเอง ไม่ทำเรื่องดี ๆ เลยสักนิด!
แต่คนในหมู่บ้านไม่กล้ามีเรื่องกับพวกเขา!
ต่อให้เป็นผู้ใหญ่บ้านซ่งก็ไม่กล้าแข็งข้อกับคนพวกนี้
ถ้าจับหลักฐานใหญ่ได้จริง ๆ แล้วไปฟ้องศาลจนพวกเขาถูกประหารก็แล้วไป แต่ถ้าศาลแค่จับไปขังพักนึง ถ้าอย่างนั้นตอนหวังกลากเกลื้อนกลับมาต้องแก้แค้นสุดโต่งแน่ ๆ
คนแบบนี้มีเรื่องไม่ไหวมีแต่ต้องหลีกเลี่ยงเท่านั้น
ดีที่หวังกลากเกลื้อนกลับมาไม่บ่อย พวกนักเลงในหมู่บ้านพอไม่มีหัวโจกอย่างหวังกลากเกลื้อนยังถือว่าอยู่กันดี ๆ ได้ อย่างมากก็แค่ทำเรื่องลักขโมยเล็ก ๆ น้อย ๆ
จางซิ่วเอ๋อจำหวังกลากเกลื้อนนี่ได้เพราะความทรงจำที่เจ้าของร่างทิ้งไว้ให้นาง
ความทรงจำที่เจ้าของร่างทิ้งไว้ให้จางซิ่วเอ๋อมีไม่มาก ต่อให้เป็นคนอย่างจางเป่าเกินเจ้าของร่างก็ไม่ได้สนใจเท่าใด
แต่จางซิ่วเอ๋อเจ้าของร่างกลับจำหวังกลากเกลื้อนได้ เห็นได้เลยว่าหวังกลากเกลื้อนคนนี้สร้างปมในใจที่ร้ายแรงแค่ไหนให้เจ้าของร่าง
ตอนจางซิ่วเอ๋อยังไม่เห็นคน ๆ นี้นางยังจำไม่ได้ แต่พอเห็นก็กระตุ้นความทรงจำเจ้าของร่างออกมาทันที
เมื่อก่อนจางซิ่วเอ๋อทั้งหิวทั้งหวาดกลัว พอขึ้นเขาแล้วก็กินทุกอย่าง
ต่อให้เป็นผลไม้ป่า จางซิ่วเอ๋อก็เด็ดมากินให้อิ่มท้อง
มีอยู่ครั้งหน
