บทที่ 175 ขวางทางหน้าด้าน ๆ
จางซิ่วเอ๋อยิ้ม “ถ้างั้นก็ดีแล้วเจ้าค่ะ”
คุณชายฉินเอ่ย “แต่เจ้าคิดให้ดี ๆ นะ สูตรเครื่องเทศนี้อยู่ในมือเจ้าก็ไม่อาจสร้างเงินได้มาก ต่อให้เจ้าหาเงินได้จริงในอนาคตก็รักษาไว้ไม่ได้”
จางซิ่วเอ๋อเอ่ยขึ้นทันควัน “เรื่องนี้ไม่ลำบากให้ท่านต้องเป็นห่วงหรอก”
ที่จริงไม่ใช่ว่าจางซิ่วเอ๋อไม่คิดร่วมมือกับคุณชายฉิน
แต่จางซิ่วเอ๋อไม่สบายใจเท่าใดนัก คุณชายฉินเป็นเหมือนจิ้งจอก หากนางไม่ทันระวังอาจตกหลุมพรางได้!
ต่อให้นางจะร่วมมือกับใครสักคนก็ต้องรู้ตื้นลึกหนาบางของคน ๆ นั้นก่อนสิ ตอนนี้คุณชายฉินเป็นใครนางก็ไม่รู้ จะวู่วามร่วมมือได้อย่างไร?
อีกอย่าง
ไม่ใช่ว่าจางซิ่วเอ๋อสบประมาทตัวเอง แต่จางซิ่วเอ๋อคิดจริง ๆ ว่าตัวเองเป็นเพียงแม่ม่ายน้อยในหมู่บ้าน ตอนนี้ไม่น่าจะมีจุดยืนอะไรไปร่วมมือกับคุณชายฉิน
ต่อให้นางมีจุดยืน คุณชายฉินจะเห็นนางอยู่ในสายตาเหรอ?
ไม่อย่างนั้นคุณชายฉินก็คงไม่พูดแต่เรื่องจะซื้อสูตรเครื่องเทศ แต่ไม่พูดถึงเรื่องร่วมมือ
จางซิ่วเอ๋อต้องการเวลา อย่างน้อย ๆ นางต้องรู้ข้อมูลของคุณชายฉิน อย่างน้อย ๆ ต้องให้ตัวเองมีจุดยืนบ้าง
ต่อให้ท้ายที่สุดแล้วนางยังต้องขายสูตรเครื่องเทศนี้อยู่ดี การยื้อเวลาไว้ก็ไม่ได้เสียหายอะไร
สรุปก็คือ จางซิ่วเอ๋อต้องรอบคอบแล้วรอบคอบอีก
ตอนนี้จึงไม่สามารถรับปากได้ในทันที
ดีที่ดูผิวเผินแล้วคุณชายฉินเป็นสุภาพบุรุษ อย่างน้อยตอนนี้ยังไม่ได้ทำกลอุบาย
