ชายฉินมองจางซิ่วเอ๋อและยิ้มบาง ราวกับมองความคิดของจางซิ่วเอ๋อออกอย่างทะลุปรุโปร่ง
แต่ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อไม่มีทีท่าจะหลบสายตา กลับจ้องคุณชายฉินกลับด้วยท่าทางแน่วแน่เป็นไงเป็นกัน
คุณชายฉินคลี่ยิ้ม “ในเมื่อชีวิตเจ้าแร้นแค้นถึงเพียงนี้ ทำไมไม่ขายสูตรเครื่องเทศให้ข้าเล่า? ขอแค่เจ้าขายเครื่องเทศสูตรลับให้ข้า…..ข้าช่วยให้เจ้าได้มีชีวิตที่ดีบัดเดี๋ยวนี้เลย!”
จางซิ่วเอ๋อหัวเราะเย็น ๆ ในใจ ว่าแล้วว่าคุณชายฉินไม่ใช่คนดี!
เขาเป็นถึงคุณชายสูงศักดิ์ พุ่งเข้ามาในหมู่บ้านหลังเขาแบบนี้ไม่เท่าไหร่ แต่จะตื้ออยู่ที่นี่ไม่ยอมไปไหนเนี่ยนะ?
นางไม่คิดว่าตัวเองมีเสน่ห์ดึงดูดคุณชายฉินคนนี้หรอก ใช้นิ้วเท้าคิดยังรู้ว่าที่คุณชายฉินโผล่มาที่นี่ก็เพราะเรื่องสูตรเครื่องเทศลับ
ถึงแม้นางปฏิเสธคุณชายฉินไปแล้ว แต่คุณชายฉินกลับไม่คิดจะเลิกราง่าย ๆ!
จางซิ่วเอ๋อยิ้มแค่หน้าแต่ตาไม่ยิ้ม “คุณชายฉิน ข้ารู้ว่าท่านจิตใจเมตตาอยากจะเกื้อหนุนข้า แต่….เรื่องสูตรเครื่องเทศลับจะรีบร้อนไม่ได้”
“ท่านรอให้ข้าแต่งงานก่อนแล้วไปขอจากสามีข้าเอานะ” จางซิ่วเอ๋อหน้าตาแน่วแน่
“ชิ ถ้าเจ้าแต่งไม่ออกทั้งชาติ ชาตินี้เราก็อดได้สูตรเครื่องเทศลับน่ะสิ?” เด็กติดตามชุดเขียวพูดอย่างร้อนใจ
จางซิ่วเอ๋อแค่นเสียง “ในเมื่อพวกท่านรีบนักก็จับตัวข้ามัดแล้วบีบบังคับให้พูดเลยสิ!”
คุณชายฉินยิ้มบาง “หรือเจ้าอยากให้ข้าใช้วิธีแบบนี้หรือ?”
จางซิ่วเอ๋อใจกระตุก คุณชายฉิน
