บทที่ 172 ยุยงใส่ไฟ
นาทีนี้จางต้าหูเชื่อคำพูดของจางอวี่หมินไปแล้ว
ที่จริงต่อให้จางอวี่หมินโกหกมานับไม่ถ้วนแล้วจางต้าหูจับได้บ้าง แต่เขาก็ยังคงเชื่อจางอวี่หมิน
โดยเฉพาะกับเรื่องนี้ที่จางอวี่หมินพูดได้เป็นตุเป็นตะ จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จางต้าหูจะไม่เชื่อ
จางต้าหูเดินออกไปข้างนอก
แม่โจวรู้จักจางต้าหูดี รู้ว่าตอนนี้จางต้าหูกำลังโมโห ต้องคิดจะไปหาจางซิ่วเอ๋อแน่
แม่โจวจึงดึงจางต้าหูไว้ “ต้าหู! ท่านจะไปไหน?”
จางอวี่หมินพูดซ้ำเติมอย่างสะใจอยู่ข้าง ๆ “ไปไหน? ก็ต้องไปสั่งสอนจางซิ่วเอ๋อน่ะสิ!”
จางอวี่หมินพูดไปคิดไป พอจางต้าหูไปต้องด่าจางซิ่วเอ๋อแน่ ๆ
ถ้าคุณชายฉินเห็น ต้องมองจางซิ่วเอ๋อแย่ลง
ถึงตอนนั้นคุณชายฉินคงเลิกสนใจจางซิ่วเอ๋อ…..
จากนั้น……
คิดมาถึงตรงนี้ จางอวี่หมินหน้าแดงเล็กน้อย ถ้านางได้แต่งงานกับคุณชายฉินจะดีขนาดไหนนะ
คุณชายฉินหล่อเหลาถึงเพียงนั้น แล้วยังสง่างามร่ำรวย…..
จางอวี่หมินคิดไปก็เริ่มรู้สึกตัวลอย
ราวกับว่าหากคุณชายฉินเลิกสนใจจางซิ่วเอ๋อแล้วจะหันมาสนใจนาง
คนระดับคุณชายฉินถ้าเป็นเมื่อก่อนคงดูห่างไกลจากจางอวี่หมินเกินไป ถ้าจางอวี่หมินเจอคุณชายฉินในเมืองคงไม่กล้าคิดเพ้อฝันไปไกลแบบนี้ แต่วันนี้ไม่เหมือนกัน
วันนี้จางอวี่หมินรู้สึกว่าขนาดคนอย่างจางซิ่วเอ๋อยังยั่วยวนจนคุณชายฉินไล่ตามมาได้
นางมีดีกว่าจางซิ่วเอ๋อเป็นร้อยเท่า คุณชายฉินจะไม่ชอบตนได้อย่างไร?
อุปสรรคใหญ่สุดที่ขวางหน้านางอย
