ู่ตอนนี้ก็คือจางซิ่วเอ๋อ
ดังนั้น จางอวี่หมินที่ไม่ชอบจางซิ่วเอ๋ออยู่แล้วเวลานี้ยิ่งอยากจัดการจางซิ่วเอ๋อมากขึ้น และนางคิดว่าถ้าทำให้จางซิ่วเอ๋อขายหน้าต่อหน้าคุณชายฉินจะเป็นการดีที่สุด
นี่ไงล่ะ ที่เมื่อครู่นางยุยงใส่ไฟก็เพื่อการนี้
แม่โจวมองจางต้าหูพลางเอ่ย “ซิ่วเอ๋อเป็นคนแบบไหนท่านไม่รู้เลยเหรอ?”
จางต้าหูกล่าวเสียงเย็น “ก็เพราะข้ารู้ไงว่านางเป็นคนแบบไหน ตอนนี้ถึงไม่ยุ่งไม่ได้! ซิ่วเอ๋อมีวันนี้เพราะเจ้านั่นแหละคอยให้ท้าย!”
แม่โจวโดนว่าเข้าให้ก็รู้สึกสลดใจอย่างเหลือแสน
จากคำพูดของจางต้าหู แม่โจวรู้แล้วว่าเขาไม่มีทางเชื่อจางซิ่วเอ๋อ นอกจากไม่เชื่อแล้วยังยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับแม่เฒ่าจางและจางอวี่หมิน เชื่อว่าลูกสาวของพวกเขาเป็นคนไม่รักนวลสงวนตัว สำส่อนให้ท่าผู้ชาย!
จางต้าหูยื่นมือไปกระชากมือแม่โจวที่จับแขนเขาไว้
เขาออกแรงไม่เบา แม่โจวเกือบล้มลงพื้น นางต้องจับโต๊ะไว้ถึงทรงตัวอยู่
แม่เฒ่าจางเห็นแล้วโวยวายขึ้นมาอีก “อยากตายรึไง? กับข้าวหกหมดแล้ว! ถ้าเจ้าไม่อยากกินก็ไสหัวกลับไปซะ! เห็นเจ้าแล้วข้าก็พาลนึกถึงนังตัวขาดทุนนั่น อารมณ์เสียจริง ๆ !”
พูดขนาดนี้แล้วแม่โจวจะกินข้าวต่ออย่างไรไหว
นางจึงผุดลุกขึ้น
จางอวี่หมินมองจางต้าหูที่ยืนอ้ำอึ้งอยู่ “พี่สี่ พี่ยืนทำอะไรตรงนั้น ถ้าพี่ยังไม่ไปดูจางซิ่วเอ๋ออีก ไม่รู้ว่านางกับชายแปลกหน้าคนนั้นจะทำเรื่องอับอายอะไรบ้าง!”
เมื่อครู่จางต้าหูผลักแม่โจวไปทีหนึ่ง
