่าได้ แต่นางไม่เชื่อว่าเขาจะกินข้าวต้มลง!
ข้าวต้มนั่นตัวนางเองกินแล้วยังรู้สึกบาดคอเลย คุณชายฉินจะไม่กลัวเลยรึ?
คิดแบบนี้แล้วจางซิ่วเอ๋อก็มีความคิดชั่วร้ายก่อตัวอยู่เต็มหัวใจ แต่หน้านางยังคงยิ้มแย้ม เพราะนางคิดวิธีทำให้คุณชายฉินลำบากได้แล้ว รอยยิ้มของจางซิ่วเอ๋อจึงจริงใจอยู่บ้าง
“คุณชายฉิน ไม่ต้องเสียดาย ท่านกินได้เลย” จางซิ่วเอ๋อกล่าวยิ้ม ๆ
ด้วยการร้องขอแล้วร้องขออีกของจางซิ่วเอ๋อ คุณชายฉินยกข้าวต้มสีแปลกตานั่นขึ้นมากินภายใต้สายตาตกตะลึงของเด็กติดตามชุดเขียว
ที่จริงข้าวต้มนี่ไม่ได้รสชาติแย่ขนาดนั้น แต่เพราะมีข้าวโอ๊ตอยู่ในนั้นด้วยพอกินแล้วจึงบาดคอ โดยรวมแล้วรสชาติข้าวต้มนี่หอมหวานใช้ได้
เด็กติดตามชุดเขียวรู้ว่าวันนี้ตัวเองคงห้ามไม่อยู่แล้ว ได้แต่ร้อนใจอยู่ด้านหลัง แย่แล้ว ๆ คุณชายตัวเองคงไม่โดนวางยาพิษหรอกใช่ไหม
เห็นคุณชายฉินกินข้าวต้มโดยหน้าไม่เปลี่ยนสี จางซิ่วเอ๋อกลับผิดหวังนิดหน่อย
ผลลัพธ์ไม่ได้เป็นไปตามที่นางคาดหวังเลย
จางซิ่วเอ๋อจึงคลี่ยิ้มแล้วเอ่ย “กินเยอะ ๆ เลยเจ้าค่ะ ท่านก็รู้ว่าข้ายากจน ไม่มีของดีอะไรจะเอาออกมาต้อนรับท่าน ข้าน่ะไม่กลัวท่านหัวเราะเยาะหรอก ทุก ๆ วันหลังจากกินข้าวเสร็จแล้วข้าไม่เคยล้างกระทะเลย บนกระทะจึงมีเม็ดข้าวติดบ้าง ถ้าต้องทิ้งคงน่าเสียดายแย่”
“ไหนจะข้าวต้มที่ท่านกินอยู่ ถึงแม้จะมีหนอนขึ้นแต่ข้าก็เสียดายไม่กล้าทิ้ง หนอนนั่นก็มีเนื้ออยู่บ้างนะเจ้าคะ” จาง
