บทที่ 168 ไม่ขาย
จางซิ่วเอ๋อยิ้มน้อย ๆ และเอ่ยขึ้น “ผิดแล้ว ข้าบอกแค่ว่าท่านจะทำตามข้อเรียกร้องของข้า แต่ข้าไม่ได้บอกว่าท่านให้ข้ามาหมื่นตำลึงเงินแล้วจะขายสูตรเครื่องเทศให้ท่านเสียหน่อย”
คุณชายฉินอึ้งไป เขาคิดว่าจางซิ่วเอ๋อจะให้เขาซื้อสูตรเครื่องเทศในราคาหมื่นตำลึงเงินเสียอีก แต่ตอนนี้ดูแล้วไม่ใช่อย่างนั้น
จางซิ่วเอ๋อยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าประหลาดใจของคุณชายฉิน
นางเอาคืนได้หนึ่งยก คุณชายฉินชอบหยอกนางเล่นไม่ใช่เหรอ? เช่นนั้นนางก็จะหยอกคืนไป!
คุณชายฉินเห็นสีหน้าได้ใจนิด ๆ ของจางซิ่วเอ๋อแล้วก็เข้าใจความหมายของนาง
เขาไม่โกรธ กลับมีสีหน้ามีเลศนัยอีกครั้ง
เขาเพิ่งเคยเจอคนที่น่าสนใจอย่างจางซิ่วเอ๋อเป็นครั้งแรก
คุณชายฉินถามยิ้ม ๆ “ถ้าอย่างนั้นไม่ทราบว่าข้าต้องมีข้อเสนออย่างไรเจ้าถึงจะยอมขายสูตรเครื่องเทศให้ข้า?”
จางซิ่วเอ๋อส่ายหน้า “สูตรเครื่องเทศนี่ข้าไม่ขายหรอก”
คุณชายฉินสีหน้าอึมครึม “เจ้าไม่กลัวข้าใช้กำลังแย่งมารึ?”
จางซิ่วเอ๋อชี้หัวตัวเอง “สูตรเครื่องเทศอยู่ในหัวข้า ท่านจะแย่งอย่างไร? จะขุดออกไปจากหัวข้ารึอย่างไรเจ้าคะ?”
พูดมาถึงตรงนี้จางซิ่วเอ๋อจ้องคุณชายฉินเขม็ง คอยสังเกตสีหน้าคุณชายฉิน
ใช่แล้ว จางซิ่วเอ๋อกังวลจริง ๆ ว่าคุณชายฉินจะอารมณ์เสียแล้วทำในสิ่งที่นางรับไม่ไหว
แต่นาทีนี้คุณชายฉินคลี่ยิ้ม “เจ้านี่ไม่กลัวข้าดีนะ”
จางซิ่วเอ๋อยิ้ม “เพราะข้ากลัวท่านน่ะสิ กลัวมากด้วย แต่ข้ามีหลักการขอ
