ใจ ด่าเลย ด่าเลย ยิ่งด่าดังแค่ไหนด่าแรงแค่ไหนยิ่งดี
ให้คุณชายฉินได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของจางซิ่วเอ๋อ!
จางอวี่หมินรู้จากคำพูดของจางซิ่วเอ๋อเมื่อครู่แล้วว่าต้องเรียกคุณชายท่านนี้ว่าคุณชายฉิน
ไม่รอให้คุณชายฉินพูดอะไร เด็กติดตามชุดเขียวที่เป็นเดือดเป็นร้อนแทนเจ้านายก็ไม่ยอมขึ้นมา “นี่ยายแก่ เจ้าเป็นบ้ารึไง? เห็นใครก็กัดไปหมด! ทำไมเจ้าไม่ไปสืบดูชื่อเสียงของคุณชายข้าบ้าง! ถ้าเจ้ากล้าพูดอะไรมากกว่านี้แค่ครึ่งคำ ระวังจะอยู่ไม่ถึงวันพรุ่งนี้!”
เด็กติดตามชุดเขียวพูดพลางมีสีหน้าดุร้ายขึ้น
แม่หลินเป็นพวกกล้ากับคนอ่อนแอแต่เกรงกลัวคนแข็งแกร่ง เมื่อครู่นางตีกับจางซิ่วเอ๋อด้วยกำลังทั้งหมด สุดท้ายกลับตีไม่ชนะจางซิ่วเอ๋อ ต่อให้นางจะเป็นฝ่ายรังแกจางซิ่วเอ๋อ แต่ที่จริงแล้วในจุดบอดของนางโดนจางซิ่วเอ๋อหยิกเป็นแผลไม่รู้เท่าไหร่
เวลานี้อารมณ์ฉุนเฉียวของนางพลันมลาย นางมองจางซิ่วเอ๋อที่หน้าตาเย็นเยียบแล้วอดนึกถึงภาพที่จางซิ่วเอ๋อเอาปังตอมาอาละวาดที่บ้านตัวเองไม่ได้
นางหันไปมองคุณชายฉิน เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ใช่คนยอมอะไรง่าย ๆ เช่นกัน
แถมคุณชายฉินยังพาบ่าวรับใช้มาด้วย ถ้าทำให้คุณชายฉินโมโหจริง ๆ ก็ไม่มีประโยชน์กับตัวเอง
คิดได้แบบนี้แม่หลินก็ยิ้มแห้ง สบถไปพลางกลับบ้านตัวเอง
หากตั้งใจฟังคำสบถของนาง จะพบว่านางไม่กล้าพาดพิงคุณชายฉินและเด็กติดตามชุดเขียวแม้แต่คำเดียว
หลีฮวายืนดูแม่หลินตีกับจางซิ่วเอ๋อในลานบ้านตลอด
