บางคนได้ฟังถึงกับอ่อนยวบไปทั้งกระดูก
แตกต่างจากตอนก่นด่าพี่น้องตระกูลจางอย่างไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิง
คุณชายฉินกระเถิบไปด้านข้างนิดหน่อย ขมวดคิ้วมองจางอวี่หมินและถาม “เจ้ารู้จักนางรึ?”
จางอวี่หมินกระปรี้กระเปร่าทันที “รู้จักสิเจ้าคะ”
“นางชื่อจางซิ่วเอ๋อหรือ?” คุณชายฉินถามต่อ
จางอวี่หมินพยักหน้า “ใช่แล้วเจ้าค่ะ นางชื่อจางซิ่วเอ๋อ……”
ไม่ทันที่คุณชายฉินจะถามต่อ จางอวี่หมินก็เล่าต่อทันที “คุณชาย ท่านอย่าไปโดนจางซิ่วเอ๋อหลอกเอานะ นางเคยแต่งงานแล้ว ดวงแข็งจนผัวตาย ตอนนี้เป็นแม่ม่ายคนหนึ่ง ใครเข้าใกล้ต้องเป็นอันโชคร้ายหมด”
“และนางเป็นคนไม่รู้จักสำรวมสุด ๆ ท่านเห็นไหมเจ้าคะ นางคงไปล่อลวงลูกชายคนอื่นมาถึงได้โดนไล่ตีแบบนี้” จางอวี่หมินใส่ร้ายจางซิ่วเอ๋ออย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย อย่างกับว่าหากใส่ร้ายจางซิ่วเอ๋อได้แล้วคุณชายฉินจะมองนางดีขึ้นอย่างไรอย่างนั้น
ที่จริงจางอวี่หมินคิดแบบนี้ในใจจริง ๆ
แต่ทว่า?
ระหว่างคุณชายฉินและจางซิ่วเอ๋อไม่มีความสัมพันธ์อะไรอยู่แล้ว หากจะพูดถึงความสัมพันธ์ ทั้งสองเพียงแค่พบหน้ากันผ่าน ๆ เท่านั้น
ที่วันนี้คุณชายฉินมาหาจางซิ่วเอ๋อก็เพราะเรื่องผงเครื่องเทศ
ตอนแรกเขาไม่รีบร้อนจะหาจางซิ่วเอ๋อให้เจอหรอก แต่นับจากกลับไปที่บ้านและได้กินอาหารที่ปรุงรสด้วยผงเครื่องเทศนี้เขาก็พลันรีบร้อนขึ้นมา
ไม่ว่าจะเป็นอาหารจานไหน หลังจากใส่เครื่องเทศนั่นแล้วก็มีรสชาติแตกต่างไปจากเดิมทันที
โ
