บทที่ 151 ความสนใจจากคุณชายฉิน
คุณชายฉินรับเครื่องปรุงมา แตะนิดหน่อยและดม
เถ้าแก่เฉียนจึงอธิบาย “ถึงกลิ่นของมันจะไม่น่าดม แต่ถ้าใส่ลงไปในน้ำมัน กลิ่นจะดีขึ้นมาเลยเชียวล่ะขอรับ”
“รู้ไหมว่าผงพวกนี้มีส่วนผสมอะไรบ้าง?” คุณชายฉินถาม
เถ้าแก่เฉียนลำบากใจขึ้นมา “เรื่องนั้น…..”
คุณชายฉินเงยหน้า “ข้าไม่ได้ถามว่าในนี้มีอะไรบ้าง แต่ถามว่าท่านรู้หรือไม่ ท่านแค่ตอบข้ามาว่ารู้หรือไม่รู้ก็พอ”
“แม่นางเถาฮวาไม่ได้บอกข้าว่ามีส่วนผสมอะไรบ้าง บอกตามตรงข้าเองก็อยากรู้เช่นกันว่าในผงเครื่องเทศนี้มีส่วนผสมอะไรบ้าง แต่แม่นางเถาฮวารับปากข้าเพียงว่าจะส่งเครื่องเทศในปริมาณพอดีใช้มาให้ข้าทุกเดือนขอรับ” เถ้าแก่เฉียนกล่าว
คุณชายฉินคลี่ยิ้ม “น่าสนุก”
จากนั้นคุณชายฉินกล่าวขึ้น “เจอนางอีกเมื่อไหร่ให้บอกข้าด้วย ข้ามีเรื่องจะคุยกับนาง”
พูดแล้วคุณชายฉินก็หยิบห่อเครื่องเทศนั้นและเดินออกไป
เถ้าแก่เฉียนมองอย่างเสียดาย ห่อนั้นเป็นห่อใหญ่เชียวล่ะ ถึงแม้สำหรับเขาแล้วไม่ใช่เงินมากมายอะไร แต่ถ้าใช้เครื่องเทศหมดและแม่นางเถาฮวายังไม่ส่งของใหม่มา
ถ้าอย่างนั้น……
เขาจะใช้อะไรปรุงอาหาร ที่ตอนนี้อาหารในอิ๋งเค่อจวีขายดิบขายดีกว่าเมื่อก่อนมากก็เพราะเครื่องเทศนี่
แต่เถ้าแก่เฉียนก็ไม่กล้าพูดอะไร นั่นคือคุณชายฉินนะ หากทำให้คุณชายฉินไม่พอใจมันจะไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยกับการแค่เสียลูกค้าหลักไปหรอก เขาไม่หวังเงินจากคุณชายฉินได้ แต่จะมีเรื่องกับ
