าที่กำลังเอื้อนเอ่ยคำที่แสดงความนับถือ เอาแค่จางซานหยา เวลานี้ก็มองจางซิ่วเอ๋อด้วยตาเป็นประกาย
จางซิ่วเอ๋อยิ้มเมื่อสัมผัสได้ถึงความยกย่องจากน้องสาวทั้งสอง
โจวเหวินออกจากร้านนานไม่ได้ ตอนนี้ได้เวลากลับแล้ว
จางซิ่วเอ๋อยิ้มและเอ่ย “พวกเราไปรอจ้าวเอ้อร์หลางที่ร้านช่างไม้เถอะ แล้วหาซื้อของกลับบ้านกัน”
เวลาแบบนี้จางชุนเถาและจางซานหยาเชื่อฟังจางซิ่วเอ๋ออยู่แล้ว พวกนางจึงเดินกลับพร้อมโจวเหวิน และรอพบจ้าวเอ้อร์หลางที่นี่ตามที่นัดไว้
………………………………………………………………………………………………………………………….
สารจากผู้แปล
ท่าทางคุณชายนี่จะสนใจซิ่วเอ๋ออยู่น้า เหมือนได้เจอคู่มือที่สมน้ำสมเนื้ออย่างไรอย่างนั้น
ไหหม่า(海馬)