่านก็จะรู้เองว่าเอามาซักผ้าได้ไหม”
โจวเหวินพยักหน้า “ได้ กระดานซักผ้าที่เจ้าพูดถึงทำง่ายมาก สองสามวันข้าก็ทำเสร็จ เจ้ามาคราวหน้าแวะเอากลับไปได้เลย”
ในร้านของพวกเขาไม่เคยขาดไม้ และสิ่งที่จางซิ่วเอ๋อจะทำก็ใช้เพียงชิ้นส่วนเล็ก ๆ หากตนบอกอาจารย์แล้วใช้เวลาว่างในการทำก็ไม่ใช่เรื่องยาก
จางซิ่วเอ๋อไม่ได้คุยเรื่องเงินกับโจวเหวิน ของแค่นี้ถ้านางบอกว่าจะให้เงิน โจวเหวินอาจจะไม่พอใจก็ได้
ในเมื่อเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน จางซิ่วเอ๋อจึงรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องพูดถึงเงินทุกเรื่อง
แน่นอนว่าเรื่องใหญ่ต้องคำนวณให้ชัด แต่เรื่องเล็กแบบนี้หากคำนวณชัดเกินไปอาจจะทำลายความสัมพันธ์ได้
จากนิสัยโจวเหวินแล้ว คงไม่อยากได้เงินจากเด็ก ๆ อย่างพวกนางหรอก
บวกกับจางซิ่วเอ๋อคิดไว้แล้วว่าอีกหน่อยกระดานซักผ้านี่ทำออกมาแล้วคงทำให้โจวเหวินสามารถทำออกมามากขึ้นได้ ถึงเวลานั้นน่าจะขายได้เงินจำนวนหนึ่ง เท่ากับนางเอาวิธีหาเงินไปให้โจวเหวินเลยนะ
คราวหน้าที่นางมา ถึงไม่ให้เงินก็เอาของขวัญตอบแทนมาให้ได้
จางซิ่วเอ๋อไม่ใช่คนที่เอาเปรียบคนอื่น นางรู้จักการถนอมน้ำใจดี
“พี่ ทำไมข้าไม่เคยได้ยินพี่พูดเรื่องกระดานซักผ้าเลยล่ะ?” จางชุนเถาถามอย่างใคร่รู้
จางซิ่วเอ๋อบอกยิ้ม ๆ “วันนั้นที่ข้าช่วยแม่ซักผ้าและคิดได้น่ะ ใช้ดีหรือไม่ข้ายังไม่แน่ใจ”
จางชุนเถากล่าวยิ้ม ๆ “พี่ฉลาดที่สุดแล้ว สิ่งที่พี่คิดค้นต้องใช้ดีอย่างแน่นอน!”
ไม่ต้องพูดถึงจางชุนเถ
