นหนึ่ง
ต่อให้คุณชายฉินพูดตรง ๆ ว่าจะทำร้ายแม่นางเถาฮวา ใครจะห้ามได้?
คุณชายฉินหันหลังเดินออกไป ตอนลงชั้นล่างเขาก็นึกถึงจางซิ่วเอ๋อ ก่อนรอยยิ้มมีเลศนัยจะผุดบนหน้า
ต่อให้เป็นเด็กติดตามชุดเขียวที่อยู่กับคุณชายฉินมานาน พอเห็นรอยยิ้มแบบนี้บนใบหน้าคุณชายฉินก็ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่
แต่เด็กติดตามชุดเขียวไม่กล้าปากมาก เขารู้ว่าที่ตัวเองพูดเมื่อครู่คงทำให้คุณชายไม่พอใจแล้ว เวลานี้จึงพยายามไร้ตัวตนให้มากที่สุด
เมื่อมาถึงบ้านเงียบสงบและประณีตที่ไม่ถือว่าใหญ่มากในตัวเมือง คุณชายฉินจึงเดินเข้าไป
นี่เป็นเพียงหนึ่งในกิจการมากมายของคุณชายฉินเท่านั้น
คุณชายฉินกำชับ “จงนำสิ่งนี้ไปให้แม่ครัว เย็นนี้ปรุงอาหารตามวิธีที่เถ้าแก่เฉียนบอก”
ตอนนี้คุณชายฉินเกิดความคิดบางอย่างกับผงเครื่องเทศ แต่เขาไม่ได้โง่ขนาดที่ไม่ได้พิสูจน์เองเสียก่อน
ถ้าอาหารมันไม่ได้อร่อยเพราะผงเครื่องเทศล่ะ?
ถึงจะรู้ว่าเถ้าแก่เฉียนไม่กล้าหลอกเขา แต่คุณชายฉินเป็นคนรอบคอบ ทำอะไรไม่ยอมให้เกิดข้อผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว
เด็กติดตามชุดเขียวพยักหน้า “ขอรับ”
จางซิ่วเอ๋อที่ซื้อลูกอมเสร็จแล้วกำลังคุยเรื่องวิธีทำกระดานซักผ้ากับโจวเหวินจะรู้ได้อย่างไรว่าในช่วงเวลาสั้น ๆ จะเกิดเรื่องมากมายขนาดนี้
โจวเหวินมองจางซิ่วเอ๋อด้วยความฉงน “ซิ่วเอ๋อ กระดานไม้ที่เจ้าพูดถึงเอามาซักผ้าได้จริงเหรอ?”
จางซิ่วเอ๋อพูดยิ้ม ๆ “ใช่แล้ว ท่านน้าทำมาชิ้นหนึ่งตามแบบที่ข้าบอก ท