ินให้ท่านน้าเล็กจากเรื่องนี้ได้ก็เป็นเรื่องที่ไม่เลว
ใช่แล้ว จางซิ่วเอ๋ออยากใช้เรื่องกระดานซักผ้านี่ช่วยโจวเหวินบ้าง
ความเป็นอยู่ของตระกูลโจวอัตคัดมาก หากมีทาง นางไม่ถือที่จะช่วยฉุดดึงคนตระกูลโจวบ้าง
และตระกูลโจวเอ็นดูรักใคร่ในตัวพวกนางจริง ๆ นางช่วยได้ก็สบายใจด้วย
ตอนนี้เฒ่าหลี่อยู่ที่เมือง จะไปยืมรถลากวัวที่ผู้ใหญ่บ้านซ่งบ่อย ๆ ไม่ได้ ดังนั้นสามพี่น้องจึงได้แต่เดินเท้าไป
จางซิ่วเอ๋อคิดว่าขากลับค่อยจ้างรถ
ถึงแม้ตอนกลับอาจจะเจอเฒ่าหลี่ที่รอขับรถรับคนในหมู่บ้านกลับมา แต่ครั้งนี้พาซานหยามาด้วย ไม่สะดวกให้ใครรู้ ดังนั้นควรจ้างรถแยกกลับมาดีกว่า
ก่อนทุกคนจะออกเดินทาง จึงแวะบ้านบัณฑิตจ้าวก่อน
อย่างไรก็ต้องไปบอกจ้าวเอ้อร์หลางว่าตอนบ่ายไม่ต้องไปตัดหญ้ากับจางซานหยา และบัณฑิตจ้าวไม่ต้องมาสอนหนังสือทุกคนตอนบ่ายแล้ว
“พี่ซิ่วเอ๋อ พวกพี่เดินหรือนั่งรถเข้าเมืองกันเหรอขอรับ?” จ้าวเอ้อร์หลางเอ่ยเสียงเบา
ยาของพ่อเขาหมดแล้ว เขาตั้งใจจะไปซื้อยาจากในเมืองด้วย
ถ้าพวกพี่ซิ่วเอ๋อเดินไปเขาจะได้ไปด้วย เดินไปด้วยกันคักคักดีออก แต่ถ้าพวกนางนั่งรถไปเขาไม่ไปด้วยดีกว่า
เขาเสียดายเงิน
ตอนแรกจางซิ่วเอ๋อยังไม่รู้สึกตัว พูดอย่างไม่ใส่ใจ “เดินไป”
จ้าวเอ้อร์หลางตาเป็นประกาย รีบพูดขึ้น “ข้าไปด้วยได้ไหมขอรับ?”
จางซิ่วเอ๋อได้ยินแล้วตอบยิ้ม ๆ “ได้สิ”
ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อรู้แล้วว่าจ้าวเอ้อร์หลางคิดอะไรอยู่
“เอ้อร์หลาง ถึงอายุ
