ูดแบบนี้ฟังดูเนรคุณอย่างสุดแสน
นี่ถ้าอยู่ข้างนอกกันและมีคนได้ยินเยอะ จางซิ่วเอ๋อไม่มีทางพูดหรอก
แต่ตอนนี้มีแค่น้องสาวสองคนและจางต้าหู
จางชุนเถาและจางซานหยาต้องเข้าข้างนางอยู่แล้ว ไม่เผยแพร่คำพูดแบบนี้กับคนนอกหรอก
ส่วนจางต้าหู?
จางซิ่วเอ๋อไม่กดดันอะไรให้เป็นการกระตุ้นเขาเลยสักนิด ถ้าเป็นแม่เฒ่าจางและจางอวี่หมิน บางทีสองคนนี้อาจจะเอาไปพูดข้างนอกโดยใส่สีตีไข่ สาดน้ำเสียใส่นางเต็มที่
แต่จางต้าหูเป็นพวกสมองไร้รอยหยัก!
ไม่รู้ว่าโครงสร้างสมองเขาเป็นอย่างไร แต่จางซิ่วเอ๋อรู้ว่าต่อให้วันนี้จางต้าหูได้รับความอัดอั้นตันใจที่นี่ แต่เพื่อเกียรติศักดิ์ศรีอันน่าสงสารของเขา เขาก็ไม่พูดเรื่องนี้ให้คนอื่นฟังหรอก!
ในเมื่อจางต้าหูไม่พูด ส่วนจางซิ่วเอ๋อพูดไปก็ไม่ต้องกังวลกับผลที่ตามมาทีหลัง เวลาแบบนี้ก็ต้องรวบรวมเรี่ยวแรงไปเสียดสีจางต้าหูอยู่แล้ว!
จางต้าหูเองก็โมโหจริง ๆ แต่มองจางซิ่วเอ๋อที่แสดงหน้าตาเย้ยหยันแล้วก็ทำอะไรไม่ได้
เขาได้แต่หันหลังหายใจฮึดฮัดและเดินออกไป ท่าทางโมโหไม่เบา
รอจนจางต้าหูไป จางชุนเถาจึงพูดอย่างนับถือ “พี่ พี่นี่เก่งจริง ๆ! ไล่พ่อเราไปได้ง่ายดายเลย”
จางชุนเถาก็ไม่มีความรู้สึกดี ๆ กับจางต้าหู ไม่มีเหตุผลอื่นเลย เพราะสมัยยังอยู่ที่บ้านตระกูลจาง ถ้าจางอวี่หมินไปฟ้องด้วยเรื่องไม่จริงจางต้าหูก็จะสั่งสอนนาง ถึงแม้จางต้าหูไม่ได้ลงมือเอง แต่จางชุนเถาก็รู้สึกอดสู
ถึงจางซานหยาจะยังเด็ก แต่
