าให้ข้าส่วนหนึ่งเพราะข้าช่วยพวกเขาไว้……”
“ถ้าไม่ได้ของกินที่ท่านอาจ้าวเอามาให้ พวกเราต้องอดอยากแล้วท่านพ่อ ในเมื่อท่านมาแล้วก็คืนเงินที่ติดข้ามาเถอะ ข้าจะได้ไปซื้อธัญพืชกิน” จางซิ่วเอ๋อเริ่มโอดครวญถึงความยากจน
จางต้าหูพูดกระอักกระอ่วน “ตระกูลเนี่ยเจ้าของที่ให้เงินเจ้าแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมเจ้าถึงใช้ชีวิตแร้นแค้นขนาดนี้ล่ะ? ข้าบอกเจ้านานแล้วว่าเจ้าเป็นผู้หญิงอย่าใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย……”
ไม่รอให้จางต้าหูพูดจบ จางซิ่วเอ๋อก็เอ่ยขึ้น “ถ้าวันนี้ท่านไม่ได้มาคืนเงิน แค่อยากมาสั่งสอนข้า งั้นข้าไม่ต้อนรับ”
………………………………………………………………………………………………………………………….
สารจากผู้แปล
มาสอนอะไรลูกตัวเองคะ เก็บคำพูดทั้งหมดไว้สอนตัวเองเถอะค่ะ
ไหหม่า(海馬)
