จนโง่เขลา แต่คิดไม่ถึงว่าเขาถูกจำกัดความแค่กตัญญูจนโง่เขลาไม่ได้แล้ว ต้องเรียกว่าไอ้งั่งเลยล่ะ
ใช่แล้ว ตอนนี้จางซิ่วเอ๋ออยากใช้คำสองคำนี้จำกัดความจางต้าหู
เวลานี้แม่โจวก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ถ้าเป็นปกติแม่โจวทนได้ทุกอย่าง เรื่องแบบนี้นางไม่ได้เถียงอะไรแทนจางซิ่วเอ๋อ อย่างมากก็แค่โดนตีแทนจางซิ่วเอ๋อบ้าง
แต่แม่โจวตอนนี้แตกต่างจากเมื่อก่อนแล้ว
แม่โจวมองจางต้าหูอย่างผิดหวังพลางกล่าว “ต้าหู ท่านทำแบบนี้กับลูกสาวของเราเหรอ? ซิ่วเอ๋ออธิบายให้เจ้าฟังแล้วว่านางไม่ได้แตะต้องเสื้อผ้านี่ แค่ช่วยยกกะละมังก็ทำให้เสื้อผ้าพังได้เหรอ?”
“อีกอย่าง อวี่หมินบอกว่าเสื้อตัวนี้พัง ท่านไม่ดูด้วยซ้ำก็คิดว่าเสื้อมันพังจริง ๆ เหรอ?” แม่โจวรู้สึกสิ้นหวังอย่างเหลือแสน
แต่งเข้าตระกูลจางมาตั้งนาน นางขยันขันแข็งทุกขณะ ระมัดระวังตลอด ทุ่มเทเพื่อบ้านนี้เต็มกำลังด้วยความเต็มใจ แล้วยังมีลูกถึงสามคน ต่อให้สามคนนี้เป็นผู้หญิงทั้งหมดแต่ก็เป็นลูกหลานตระกูลจาง
แล้วอย่างไร?
แต่จนถึงตอนนี้คนตระกูลจางก็ยังไม่เห็นนางเป็นครอบครัวเดียวกัน กลับเห็นนางเป็นคนใช้ เป็นแม่บ้านให้พวกเขาคอยสั่งงาน
คนอื่นคิดแบบนี้ยังไม่เท่าไหร่ แต่ตอนนี้จางต้าหูกลับเข้าข้างมารดาและน้องสาวตัวเอง สำหรับแม่โจวแล้วนี่เป็นเรื่องที่กระทบกระเทือนจิตใจที่สุด
เมื่อก่อนแม่โจวใช้ชีวิตที่ตระกูลจางแบบนี้เสมอ แต่ตอนนั้นแม่โจวไม่เคยมีความคิดอยากต่อต้าน วันแล้ววันเล่า ปีแล้
