บทที่ 138 โดนรังแก
ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็ได้แต่คาดหวังกับคนตระกูลโจว
ที่จริงตอนที่แม่โจวโดนรังแกที่บ้านตระกูลจางใช่ว่าตระกูลโจวไม่มีใครมาออกหน้าให้ แต่คนตระกูลโจวเองก็อยู่กันลำบากอยู่แล้ว โจวอู่ที่ทำงานหนักทุกวันยังต้องอดทนกับหยางชุ่ยฮวาอีก
หยางชุ่ยฮวาเมื่อก่อนนั้นไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับแม่โจวเลยแม้แต่นิดเดียว
ส่วนโจวเหวินก็อายุยังน้อย
บวกกับแม่โจวไม่ค่อยพูดเรื่องของตัวเองที่ตระกูลจางให้คนตระกูลโจวฟัง สองบ้านนี้จึงไม่ค่อยไปมาหาสู่กัน ถึงได้กลายเป็นสถานการณ์ที่ต่อให้แม่โจวมีครอบครัวแท้ ๆ แต่ก็เหมือนไม่มีคนที่บ้านคอยหนุนหลัง
แม่โจวไม่โทษตระกูลโจวหรอก
แต่นางกลัวว่าลูกสาวตัวเองจะใช้ชีวิตเหมือนตัวเอง
ถึงตอนนั้นนางไม่มีปัญญาจะช่วยอะไรหรอก ต่อให้อยากช่วยก็ไม่มีกำลัง ในสถานการณ์แบบนี้ แม่โจวต้องอยากให้ลูกสาวสนิทกับคนตระกูลโจวอยู่แล้ว โดยเฉพาะโจวเหวินที่อายุห่างกันไม่มาก
แบบนี้พอจางซิ่วเอ๋อแต่งงานใหม่ หรือตอนที่จางชุนเถาแต่งงานจะได้มีคนหนุนหลัง
โบราณกล่าวไว้ น้าที่เป็นญาติแม่ใหญ่สุด ทุกคนให้ความสำคัญกับน้ามาก
จางซิ่วเอ๋อไม่ได้บอกว่าตัวเองคิดอะไร ตอนนี้พูดไปนางคิดว่าแม่โจวและจางชุนเถาคงยังไม่เข้าใจ ได้แต่รอให้ตัวเองทำออกมาก่อน ถึงตอนนั้นเอาให้ทุกคนใช้ พอใช้จนคล่องมือพวกนางจะได้รู้ว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรเสียเปล่า
หลังจากซักผ้าเสร็จ จางซิ่วเอ๋อก็ไม่ได้รีบร้อนให้แม่โจวกลับไป แต่ให้แม่โจวอยู่พักที่บ้าน
